Blog

Bir ülkenin gücü nasıl ölçülür? Silahlı kuvvetlerinin ya da ülke ordusunun büyüklüğüyle mi ölçülür? Ülkelerin gücü, savunma sanayisinin kapasitesiyle mi ölçülmelidir? Bir başka bakış açısıyla ülkelerin gücü, ekonomisinin büyüklüğüyle mi ölçülmelidir? Ülke güçlerini coğrafi ve stratejik konumlarıyla mı ölçmelidir? Bütün bunların ötesinde, ülkelerin güçleri, karşı karşıya kaldığı krizleri yönetebilme ve dışarıdan gelen şokları içeride büyük bir yıkıma dönüştürmeden ortadan kaldırma kapasitesiyle mi ölçmek gerekir? İspanya merkezli “BBVA Research” kuruluşunun 15 Haziran 2026 tarihinde yayımladığı “Assessing Structural Geopolitical Risk” (SGR) başlıklı çalışma, yukarıdaki sorulara farklı bir zeminde yanıt bulmaya çalışıyor. Söz…

Sadist Çukurova sıcağı bu yıl dayanılmazlaşınca Kartal Çimeği özlemi büyüdü içimizde. Ülkemizle dünyanın çöküş, çürüme süreci görüntüleri Adana’dan kaçış duygumuzu besledi. Boğa Tepe çevresini dolanarak Kartal Çimeği doruğuna uzanacak dağ yürüyüşü özlemi dayanılmazdı. Unutulmuş orman gezilerimizde körebe oynayıp dans ettiğimiz cinlere rastlama düşüyse kışkırtıcı. Geleceğin gurmesi torunum Asil Ata’nın yakacağı mangal çağrışımıyla oluşan şapırtı vardı damağımızda. İki dilim közde kızartılmış ekmek, birkaç pirzola, yanında iki kadeh fermente edilmiş kırmızı üzüm suyuyla gelecek başkalaşım… Sonrasında mangaldaki köz nevruz ateşine, yayla kozmik evrene nasıl dönüşür, bilen bilir… Dölek bas! (*) Milattan önceydi…

<<< Soğuk, buz gibi… Söylemesi bile ürpertici… Ansızın gelip alıp götürdüğü yetmezmiş gibi yüreklerde bıraktığı tarifi zor, derin acı… Yaşam var olduğu sürece ürpertici varlığını sürdürecek olan ve neredeyse her an yaşadığımız o gerçek… “Ölüm, karşıma gel/ sırtımdan vurma beni/ alnıma sık kurşunu/ karşıma geç, yüzüme bak/ ve öldür…” Ölüm; bu toprakların yetiştirdiği, 12 Eylül darbesinin ve sonrasında yaşanan toplumsal yabancılaşmanın gölgesinde değersizleştirilmek istenen gerçek sanatçılardan birini, Cem Karaca’yı da geçtiğimiz aylarda aramızdan aldı. Sanatsal üretimleriyle topluma mal olmuş bu gerçek değerler; cinsel öğeleri, vurguları ve tercihleri öne çıkararak “sanatçı”…

Mum ışığında ders çalışırlarmış. Ya da bağdaş kurup gaz lambasının alevinde… Kimileri de sokak lambalarının altında. Türkiye’nin en zeki insanlarıymış onlar. Katledilmekle bitmeyen, kanları oluk oluk akıtılan… İdamlar, işkenceler, sürgünler ve işte 68 kuşağı. Sonra aynı acıları, bir sonraki 78 kuşağı da tattı. Aynı bedelleri ödediler, aynı işkence tezgâhlarından geçtiler. Hapis yattılar, yargılandılar, insanlık dışı muamelelere maruz kaldılar. Bazı cezaevlerinde onlara zorla dışkı yedirdiler. İşkenceden ölmeyip yaşama tutunanların çoğu ise bedenlerindeki ağır hasarlar nedeniyle bu dünyaya daha fazla tutunamadı. Dostlarının “Ölümsüzdür” sloganları arasında uğurlandılar yıldızlara. 1980 sonrası kuşaklar ise 30…