Yazar Ayşegül ÖRÜN,SON BASKI | Söz Uçar Yazı Kalır

Bir şehri anlamanın yolu belki de onun sokaklarında yürümekten, taşlarına, dükkânlarına, insanlarına ve hafızasına dokunmaktan geçer. Ayşegül Örün; Ahmet Büke ile 12 Eylül’ü konuşmak üzere İzmir’e giderken yalnızca bir röportajın peşinden yürümedi; Büke’nin öykülerine sinen şehrin izlerini de sürdü, Kemeraltı’ndan Basmane’ye uzanan sokakları, eski hanları ve gündelik hayatı fotoğrafladı. Söyleşi boyunca 12 Eylül’ün büyük tarihsel kırılmalarından sıradan insanların hayatlarına, hafızadan bedensel travmaya, suskunluktan yeniden ayağa kalkma çabasına uzanan bir edebiyat dünyasının kapısını aralıyor. Ortaya, bir dönemi anlatmaktan çok, o dönemin insanın içinde ve hayatın gündelik akışında bıraktığı izlere bakan bir…

Devamını Oku

ÇUKUROVA: KENT, KÜLTÜR, BELLEK

ÇUKUROVA’NIN VİCDAN TOPOGRAFYASI: ‘YILANI ÖLDÜRSELER’DE GELENEKSEL BELLEK VE MEKÂN

10 Haziran 202622 Temmuz 2026 Ayşegül ÖRÜN0 comment

Yaşar Kemal, ‘Yılanı Öldürseler’ romanında Anavarza’yı tiyatro sahnesi gibi kurgular. Çukurova ve antik kent, olay örgüsüne zemin hazırlayan pasif bir dekordan ziyade; karakterlerin kararlarını ve kaderlerini belirleyen aktif bir mekân olarak konumlanır. Anavarza’nın kayalıkları, kolektif belleğin tanığı sıfatıyla mekâna dâhil edilir. Kayalıkların kokusu, dokusu ve bitki örtüsüne dair betimlemeler; metindeki atmosferi antik bir tiyatro sahnesinden klasik drama anlatısı düzlemine taşır. Yaşar Kemal; Alain Bosquet ile gerçekleştirdiği nehir söyleşisinde yerelliği evrenselliğin kapısı olarak görür. “Aslında her yazar kendi Çukurova’sını yazar” (Kemal, 2012) ifadesi; yazarın yarattığı mikro-kozmosu, romanları aracılığıyla bizzat Çukurova coğrafyasında…

Devamını Oku

14 ŞUBAT DÜNYA ÖYKÜ GÜNÜ DOSYA

AYIP

14 Şubat 202611 Mart 2026 Ayşegül ÖRÜN0 comment

Sevgili Nurci, Sabah dokuz. Cemile Paris’ten döneli üç gün oldu. Bu sabah onun mesajıyla uyandım: “Nasılsın?” Böyle soruların cevabı var mı da insan soruyor; bununla ilgili günlerce düşünüp yine bir şey söyleyemem. Mesele iyi ya da kötü olmak değil; mesele sığamamak. Bazen kendine, bazen eve, bazen ülkeye, bazen de bir bedene. “Histerik kadınlar sarsılarak, deli kadınlar yıkılarak ağlar,” demiş uyduruk bir yazar. Bunu mesela kimin uydurduğunu asla bilemeyeceksin. Sessizliğin kenarına iliştim: bağırdım, çöktüm; durdum. Durmak bazen delirmekten daha tehlikeli, insan durunca kendi içine doğru açılıyor. Şimdi ben sana Şule Gürbüz…

Devamını Oku

DOSYA PINAR KÜR

BAHTIN’İN İZİNDE: PINAR KÜR’ÜN “KISA YOL YOLCUSU”NDA ZAMAN VE MEKÂN

14 Ocak 20266 Şubat 2026 Ayşegül ÖRÜN0 comment

Bu çalışma, düşünsel yolumu derinden etkileyen, hocam Prof. Dr. Mustafa Apaydın’a ithaf edilmiştir. Hafıza, mekânı yeniden üreten bir zemindir. Anılar aracılığıyla özneyi zamanda geriye doğru taşıyan bu süreç, hayali mekânları zihinsel deneyim yoluyla gerçek zemin üzerinde yeniden kurar. Rus filozof Mihail Bahtin’in zaman ve mekânın ayrılmazlığına işaret ettiği üzere, “zaman, mekân içinde yoğunlaşır; mekân ise zamanla anlam kazanır” (Bahtin, 1981). Bu bağlamda hafıza, kronotopik bir işlev üstlenerek geçmiş deneyimleri şimdiki zamana çağırır; böylece mekân yalnızca fiziksel bir arka plan olmaktan çıkar ve zamansal yüküyle birlikte anlam düzeyinde dönüşür. Hafızanın bu…

Devamını Oku

21 MART DÜNYA ŞİİR GÜNÜ DOSYA

ŞİİR, GERÇEK VE AŞK: CEMAL SÜREYA’NIN POETİKASINA YOLCULUK

21 Mart 202510 Eylül 2025 Ayşegül ÖRÜN0 comment

“Şiir, evrenin ikizidir.” İçsel dünyanın derinliklerine ışık tutar, dışsal gerçekliklerin soyut yansımalarını ortaya çıkarır. Evrenin sonsuzluğu, varoluşun karmaşıklığı, insan ruhunun en gizli köşelerinde yankı bulur. Şiir, bu karmaşayı düzenleyen bir ayna gibi her duygu, düşünce ve gözlemi katman katman açığa çıkarır. Tıpkı evrenin farklı boyutlarında süregeldiği gibi evrilen bir anlam arayışıdır. Cemal Süreya’nın şiirinde, aşkın ateşiyle yalnızlığın soğukluğu, ölümün kaçınılmazlığıyla yaşamın canlılığı çelişkisi bir aradadır. Şiir, yalnızca duyguların dışavurumu değil, evrenin sırrını keşfetmeye yönelik bir yolculuktur. Süreya, aşkı yalnızca bir arzu değil, tutku ve içsel hesaplaşma olarak sunar. O, insanın…

Devamını Oku

Yazar: Ayşegül ÖRÜN

AHMET BÜKE: “12 EYLÜL BİRDEN GÖKTEN ZUHUR ETMEDİ”

ÇUKUROVA’NIN VİCDAN TOPOGRAFYASI: ‘YILANI ÖLDÜRSELER’DE GELENEKSEL BELLEK VE MEKÂN

AYIP

BAHTIN’İN İZİNDE: PINAR KÜR’ÜN “KISA YOL YOLCUSU”NDA ZAMAN VE MEKÂN

ŞİİR, GERÇEK VE AŞK: CEMAL SÜREYA’NIN POETİKASINA YOLCULUK