Yazar: Murat TATAR

Kokusu gelince toprağın Hepimiz evlere üşüşürüz Yazdan kalma omur ağrılarıyla Korkarak bekleriz Soluk tezek ateşlerinin başında Pencerelerden sekip duran gün ışığını Ayın kınına hiç girmediği gecelerde Tımarlarız keluyuz umudu Taşırgayan hayvanların sakarlığıyla Un çorbaları, köpek etleri Ve Amerikan mısırı düşleriz Kraliçenin ıslak rüyalarına dadanıp usul usul Ekmek dilenerek Protestan papazından.   Sonra bir türkü tutturur Dağ kaçakları fundalıklarda Rüzgâr, Derelerden eğrelti otlarının kokusuyla getirir ezgilerini Balçık duvarlardan içeri   Generalim, gümüş kaşıklarla yesin yemeğini Toprak ağaları, taşısın kuzularımızı onun kilerine Dört mevsim çürük patates kaynatsın annem benim Minder bile bulamam…

Ben, Taşınalı çok olmadı bu muhite Gecenin nemine müteakiben Terli uyandığım sabahlarda Su kesintileri fark ettim Hava kustu musluklar avcuma Sonra Yol tıkanıklığı Dolmuş kornaları Motosiklet bağrıltısı…   Alt komşum ev işletiyormuş, inanır mısın? Botokslu çelik kapılar Silikonlu pimapenler Bu sıcaklar adamı hadım eder Korkmayın, memurumuz da var Üçüncü beşinci katlarda Aidat toplar da golfe gider.   Efenime söyliyim, Sokak köpekleriyle muhterem evciller burda da sabit Parlak tüyler Uyuz kuyruklar Bu harcı kim kardıysa böyle bulaşık Aksi sesler tez toplanır çöplerden Bu karanlığa şnorkel Gamsız jardonlara kapan En çok da…

Basiretin bağlandığında İğne yastığın mı olacağım? İşaret parmağımı dilime değdirip Topladım kırıntılarını Cümbür cemaat suya indiği geyiklerin Çul dediğinden.   O elmaları ben taşladım lafı açılmışken Kestin kökünden sen de yazıdaki cevizleri Ortada buluştuk sonra Karlı nisanlarda yetiştirdiğin soğuk vuran bostanlarında senin İneklerini yaydım çiğdem bitmez koyaklarda Dövdüğün katırlara çiçekli iğde dalları, kuru kılçıklar Sen köpeğinin eniklerini götürüp çağıllara gömdün Ömrün dikiş tutmaz Bu yüzdendir düşürmedin Kel buğday harmanlarında Yarık parmaklarından o paslı çuvaldızı.   Eğeni kaybettin üstecelik dişinin kamaşmasında Sabah dört uyandırmalarına müteakip Ama bil bakalım aylardan haziran değil…

– Ⅰ. BİR GARİP GENESIS ya da bizim köyün genesisi –   Bu palmiyeleri buraya Osman koydu Üstüne de palmiye yazan oydu hatta Bir akşam bir yel değer de Yağmurdan kuşkulanırız diye yaptı zahir.   Az ötedeki arkların çukurunu kazarken yanındaydım Nazmi’nin Ağzında tütünü ve çemirlenmiş paçalarıyla Bir susuzluk beklediği Çapayı tutuşundan belliydi Sonra bilumum gıdayı da toprağa onun koyduğu söylenir.   Otoyol kenarlarındaki silolar İsmail’in işiymiş Öyle dedilerdi bir horoz dövüşü molasında Eli değmişken elektrik direkleri, bujiler, şanzımanlar Dip koçanlı yolcu biletleri… Tohumları işlemeye götürürken Kalbinin teklediği rivayet edilir.…