Kategori: ŞİİR

Kokusu gelince toprağın Hepimiz evlere üşüşürüz Yazdan kalma omur ağrılarıyla Korkarak bekleriz Soluk tezek ateşlerinin başında Pencerelerden sekip duran gün ışığını Ayın kınına hiç girmediği gecelerde Tımarlarız keluyuz umudu Taşırgayan hayvanların sakarlığıyla Un çorbaları, köpek etleri Ve Amerikan mısırı düşleriz Kraliçenin ıslak rüyalarına dadanıp usul usul Ekmek dilenerek Protestan papazından.   Sonra bir türkü tutturur Dağ kaçakları fundalıklarda Rüzgâr, Derelerden eğrelti otlarının kokusuyla getirir ezgilerini Balçık duvarlardan içeri   Generalim, gümüş kaşıklarla yesin yemeğini Toprak ağaları, taşısın kuzularımızı onun kilerine Dört mevsim çürük patates kaynatsın annem benim Minder bile bulamam…

Devamını Oku

Ben, Taşınalı çok olmadı bu muhite Gecenin nemine müteakiben Terli uyandığım sabahlarda Su kesintileri fark ettim Hava kustu musluklar avcuma Sonra Yol tıkanıklığı Dolmuş kornaları Motosiklet bağrıltısı…   Alt komşum ev işletiyormuş, inanır mısın? Botokslu çelik kapılar Silikonlu pimapenler Bu sıcaklar adamı hadım eder Korkmayın, memurumuz da var Üçüncü beşinci katlarda Aidat toplar da golfe gider.   Efenime söyliyim, Sokak köpekleriyle muhterem evciller burda da sabit Parlak tüyler Uyuz kuyruklar Bu harcı kim kardıysa böyle bulaşık Aksi sesler tez toplanır çöplerden Bu karanlığa şnorkel Gamsız jardonlara kapan En çok da…

Devamını Oku

Basiretin bağlandığında İğne yastığın mı olacağım? İşaret parmağımı dilime değdirip Topladım kırıntılarını Cümbür cemaat suya indiği geyiklerin Çul dediğinden.   O elmaları ben taşladım lafı açılmışken Kestin kökünden sen de yazıdaki cevizleri Ortada buluştuk sonra Karlı nisanlarda yetiştirdiğin soğuk vuran bostanlarında senin İneklerini yaydım çiğdem bitmez koyaklarda Dövdüğün katırlara çiçekli iğde dalları, kuru kılçıklar Sen köpeğinin eniklerini götürüp çağıllara gömdün Ömrün dikiş tutmaz Bu yüzdendir düşürmedin Kel buğday harmanlarında Yarık parmaklarından o paslı çuvaldızı.   Eğeni kaybettin üstecelik dişinin kamaşmasında Sabah dört uyandırmalarına müteakip Ama bil bakalım aylardan haziran değil…

Devamını Oku

– Ⅰ. BİR GARİP GENESIS ya da bizim köyün genesisi –   Bu palmiyeleri buraya Osman koydu Üstüne de palmiye yazan oydu hatta Bir akşam bir yel değer de Yağmurdan kuşkulanırız diye yaptı zahir.   Az ötedeki arkların çukurunu kazarken yanındaydım Nazmi’nin Ağzında tütünü ve çemirlenmiş paçalarıyla Bir susuzluk beklediği Çapayı tutuşundan belliydi Sonra bilumum gıdayı da toprağa onun koyduğu söylenir.   Otoyol kenarlarındaki silolar İsmail’in işiymiş Öyle dedilerdi bir horoz dövüşü molasında Eli değmişken elektrik direkleri, bujiler, şanzımanlar Dip koçanlı yolcu biletleri… Tohumları işlemeye götürürken Kalbinin teklediği rivayet edilir.…

Devamını Oku

Nafile hayatlar yaşamak için/ değdi mi çaldıklarınıza… – Sarsıntı I – Masum gülüşleri beş yaşın Ezildi bir kanepe kenarında. Algılama 11 saniye, Ağlama 6 saniye, Yakarma 15 saniye. Kalanı ölüme ayrılan süre. … – Sarsıntı II – Üç yaşında, Hüzün değmemiş bu kalbe Saplanan paslı demirler, İnsanlığınıza girsin. … – Sarsıntı III – İki yaşın gamzesine Periler yuva yapmış. Diyorlar ki kirişin altında Önce periler kalmış …

Devamını Oku

1- Uykuların kırıldığı yerde ay tutardı, kırık beyaz, tombul, toparlak bir ay. Bir annelerimizin eli tutardı bizi ay gibi, gecenin korkusunu kırmak için, yırtmak için karanlıkları, bir de italik yazılı o kalpten kitap. O kitap ki avuçlarda basılmış, fikirlerde yazılmış, kalplerde anlam bulmuş. Eskiden; vefanın, zamanın, gülümsemenin, bir fincan kahvenin, anlamın anlamını bilirdi kalpler. 2- Bir çay demlenirdi ki kalplerde; sıcağı insan sıcağı, buğusu sabır, buharı nefesti odalara. 3- Kerpiç odalar vardı bir zamanlar; ki mermeriydi onlar gönlümüzün, beyaz, tombul, yuvarlak bir ay gibiydi odalar, tutardı ellerimizden bir anne sıcağıyla.…

Devamını Oku

Seven bir kadını olmalı bir adamın yolunu gözleyen yaşadığı sıkıntıları unutturacak sevecen ve güven veren huzurla gelmeli evine sevildiğinden emin olmalı sevgiyle kucaklanmalı gülücükler eksik olmamalı yüzünden espriden anlamalı ve neşeyi çoğaltmalı yaşama sarılmasının nedeni o olmalı küçük şeyleri büyütmemeli, kolayca affetmeli büyük hatalara ise gülmeli, hataları birlikte çözmeli.   Yokluğunda özlediği bir kadını olmalı bir adamın bir an önce kavuşmayı beklemeli gün batımı gözünde tütmeli hasreti hayali bile sevgiyle sarmalı insanı sesinde yüreğinde huzur duymalı insan nefesinin sıcaklığını özlemeli gözleri sevgiyle bakmalı ‘Sen başıma gelmiş en değerli şeysin’ der…

Devamını Oku

Çanakkale Boğazı’na bakıyorum Akşam gün batımı Kızıl bir ufuk İçim buruk Yine yalnızım Sevenim var mı? Hiç bilmiyorum Düşünemiyorum böyle bir anda Yalnızlığım çoğalıyor Devleşiyor her anımda Kendim oluyor en iyi dostum Yoldaşlığım yine kendi kendime Yalnızlığım çok koymuyor diğer zamanlarda Ama şimdi neden böyleyim Neden böyle hissediyorum Tam da böyle bir anda Beni romantik duygular kaplıyor Âşık olurum böyle zamanlarda Gözleri sevgiyle ışıldayan bir kadına Hislerimi bölüşerek şiir yazmak isterim adına Bu duygularımı hatırlıyorum belki Böyle bir anda…   Tenine dokunduğumda dünyamı değiştiren sevgileri özlüyorum Ya da gözlerinin derinliklerinde…

Devamını Oku

Sevgi nedir, bilir misin? Herkes sevdiğini söyler birisine Ben söze bakmam, öze bakarım Sevgi özlemektir, korumaktır Mutlu olmasını istemektir sevdiğinin Sevgi yüreğin kıpır kıpır atmasıdır Hayranlıkla, güven duymaktır onun yüreğine İçini görmektir sevdiğinin Sevmenin hazzını yüreğinde duymaktır Hoyratlık yoktur Acımasızca eleştiremezsin mesela Her davranışında kötü niyet aramazsın sevdiğinin O bambaşkadır, o saf ve temizdir Hinlik yoktur kafasında Sevgi, olduğu gibi kabul etmektir sevdiğini Vazgeçmektir bencillikten Özlemle beklemektir buluşacağın saatleri Gördüğün güzel bir şeyi onunla paylaşma arzusu duymaktır İçindeki coşkuyu paylaşmaktır, mutluluğunu yaşadığın bir şeyin Hüznü hafifletmektir sıcaklığına sarılarak…   Âşık…

Devamını Oku

O’na… O her zaman bir sevgi seyyahı olarak kalacak…  Karanlığın şarkısını söylüyor kuyular Ah anlamıyor kimseyi kimsesiz kalabalıklar İntihara eğilimli bir gül biçemiyle Dalgın uykulu dinleyen sesiyle Ağzında mor menekşe kahkaha Ne burada ne ötelerde Belki dünyanın en mavi penceresinde Çiçekleri var ruhumuzun bakınca anlıyorum Kendini kendin için kendinden yarat diyorum Artık ne düş ne kedili bahçeler O ilk aşk o sevilmemiş çocuk hali Ölsem unutmam Ölsek unutmayız gözlerini Bilincin dansıdır yitirilmiş benlik Ah yok mu o kimseler içinde kimsesizlik Neden bu yılgınlık Nedir gözlerinin ardında bir boşluğu yeniden büyüten…

Devamını Oku