JOSE ANTONIO YA DA UZUN SÜRMÜŞ BİR YAS
“Bir yaz günü oldu bunlar/ gri yağmurlar yağıyordu/ çekildi bütün kılıçlar/ ben bir yanda rakip hayat/ denizse köpürüyordu/ ve şarkılar söylüyordu/ alabildiğince bir siren/ ölmemi istemiyordu.” (Aysan, 2013, s.241) Böyle yazmıştı Behçet Aysan, öldürülmeden bir yaz önce, Temmuz 1992’de. Çocukluğu 27 Mayıs’a, ilk gençliği 12 Mart’a, sonrası ise 12 Eylül’ün uzun gölgesine denk gelir. Tüm yaşamı gri yağmurlar altında geçen şairin şiirini de bu doğrultuda kurması şaşırtıcı değildir. Umduğu sabaha hiçbir zaman varamaz. Temmuz 1993’te, kan bulaştığını gözümüzle gördüğümüz ak bir zambağa biner. Ardında şiir kitaplarını, kitaplarına girmemiş şiirlerini ve…
Devamını Oku