Kategori: 14 ŞUBAT DÜNYA ÖYKÜ GÜNÜ

“YÜK”   Yusuf Atılgan’a   Derin göklerde “t” gibi kanatlarını açmış biri. Uçuruyorum onu dalgalanan uzun ipi sımsıkı tutup.   Uzak, uzak göklerde yalpalıyor rüzgârda uçurtma. Yoruluyorum. Bırakıyorum ipi.   Uçurtma, gökte kaybolmuyor. Taş gibi düşüyor yere.   Ateş basıyor birden beni.   Bir kambur geçiyor gözümün önünden, gölge gibi.   Bunun hesabını benden soracaklar!     AŞIRI HIZ   Hızla giden otomobilin arka koltuğunda farların loşluğunda bir kız çocuğu, başını geriye yaslamış. Burnundan kan sızıyor.   Ölmesin diye doktora yetiştirmeye çalışıyor annesi onu. Burnu kanadıkça gaza basıyor anne. Gaza…

Devamını Oku

14 Şubat vesilesiyle…   1. Dile geleni dile getirelim evvela: Hayatın hikâyesi olur, yaşamın öyküsü. Dil akıldan üstündür. Söylemeye ne hacet olsa da dil de dilden elbette… O zaman üç çeyrek yüzyıl önceden gelsin: “zurnanın ucunda yepyeni bir çingene”…   2. Hikâyeyi bulabildin mi Hoca’m, dedi. Hikâyeyi bulamadım, dedim Balıkçı Ziya’ya.   3. Sınırları olmayanın tanımı olur muydu; şiir, tanımlanamaz olandı elbette. Anday’a selamla, akıl işi olan tanımla akıl dışı olan şiire, şiir “… dır” denilebilir miydi? Bugün deneme nedir, denilince aklımıza gelen ilk şeyin sınırları olmayan bir tür olması…

Devamını Oku

Mevsim Yenice’nin 2024 yılında yayımlanan üçüncü öykü kitabı ‘Fil Gözü’, 36. Haldun Taner Öykü Ödülü’ne “karakterlerin ve öykü durumlarının ayrıntılardan derinlikli bir bütüne ulaşmadaki başarısı, özgün dili ve boşluk kavramını yaratıcı şekilde ele alışı” gerekçesiyle layık görüldü. Mevsim Yenice, Sanat Kritik’te Aynur Kulak ile yaptığı söyleşide kitabın adının üç yıl boyunca ‘Boşluğun Hacmi’ olarak durduğunu, mimari olarak hamamları araştırıp fil gözünün ne olduğunu öğrenmesiyle kitabın isminde fikir değişikliği yaptığını aktarmış. Ödülün gerekçesi ve daha önce düşünülen başlık bende öykülerdeki boşluk hissine mercek tutma arzusu uyandırdı. “Lokal Anestezi”, kitabın dördüncü öyküsü……

Devamını Oku

İrlandalı modernist yazar James Joyce, 2 Şubat 1882’de Dublin’in banliyölerinden Rathgar’da dünyaya gelir. Joyce’un babası John Stanislaus israfçı yönüyle ünlü bir memur, annesiyse yetenekli bir piyanisttir (Joyce, 2018, s.4). Çocukluğunda prestijli bir Cizvit koleji olan Clongowes Wood’a yazılan Joyce’un buradaki macerası maddi problemler yüzünden uzun sürmez. Sonrasında, Belvedere College’da öğrenimini sürdürür ve yazmaya olan yeteneği bu yıllarda fark edilir. Küçük Joyce, kitap okumaya ve okul dışı etkinliklere büyük zaman ayırır, çok sevdiği Henrik Ibsen’in oyunlarını aslından okuyabilmek için Dan-Norveç dilini öğrenir (YKY, 2026). University College Dublin’de okuduğu yıllarda yazdığı bir…

Devamını Oku

Minibüstür kuş olur, kuştur uçar. Canın sağ olsun dersin, geçersin. Ama bazı hikâyeler geçmez; Adana sıcağı gibi yapışır insana, geceleri bile terletir. Gündüzden kalma bir ağırlık gibi omuzlarda durur, uyusan da seninle yatar. Zafer Doruk’un Sel Yayıncılık’tan çıkan “Kimselere Yâr Olmayan Kuşlar”, “Karsambaç” ve “Âlemciler” öykü kitaplarında anlatılan tam da budur: Geçmeyenler… Yazlık bahçelerde, renkli ampullerle donatılmış söğütlerin altında izlenen filmler gibi; başı sonu karışır belki ama duygusu hiç dağılmaz. Bir ömür yara gibi taşınan aşklar, söylenememiş sözler, yarım kalmış bakışlar… Hayatın aceleye gelmeyen yerleri… Bu öykülerde Adana, bir şehir…

Devamını Oku

Günümüz öykücülüğünün dikkat çekici yazarlarından Melisa Kesmez, 1980 yılında İstanbul’da doğmuştur. Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Sosyoloji Bölümünden mezun olan yazar, bir dönem Londra’da yaşamış, halen İstanbul’da yaşamını sürdürmektedir. Çeşitli dergi ve gazetelerde edebiyat, müzik ve fotoğraf üzerine yazıları yayımlanan Melisa Kesmez, oyun ve öykü çevirileri de yapmaktadır. Edebi üretimini sürdüren yazarın yayımlanmış öykü kitapları arasında ‘Atları Bağlayın Geceyi Burada Geçireceğiz’ (2014), ‘Bazen Bahar’ (2015), ‘Nohut Oda’ (2018) ve ‘Çiçeklenmeler’ (2025) yer alır (Yıldırımay Bayrakçı, 2018). Birbirinin devamı niteliğindeki üç öyküden oluşan ‘Küçük Yuvarlak Taşlar’ (2022) ise Melisa Kesmez tarafından…

Devamını Oku

— LOBOTOMİ — Remember when you were young You shone like the sun Shine on, you crazy diamond   Alın aklımı alın da Ben bu karanlığı mezarlara savurayım Kesip biçiyorsunuz işte kaf(k)a kutumu Bir Paris terzisi kıvraklığıyla Ama ben Çırılçıplağım   Now there’s a look in your eyes Like black holes in the sky Shine on, you crazy diamond   Dörtnala sevişmek Mi hafifletir bu sızıyı şimdi Köşe bucak yürümek Mi eski kıtalar boyu Yaşamaya yarandım da Size yamalanamadım   Kablolar akıtıp durdunuz beynime Çocukluğumun soğuk geceleri Cehennemin ortasındayım sanıyordum…

Devamını Oku

Dünya Öykü Günü vesilesiyle yazı yazmak için masaya oturunca insanın aklına önce şu sorular düşüyor: Öykü nedir? Nasıl doğmuştur, nerede durur, neyi anlatır? Öykünün bizdeki ve dünyadaki serüvenine bakıldığında bu sorulara verilmiş tek ve kesin bir yanıt olmadığı hemen fark ediliyor. Öykünün tanımına kafa yoran herkes, onu kendi yerinden, kendi deneyiminden tanımlıyor. Belki de tam bu sebepten, öyküyü tek bir tanıma sığdırmak her zaman güç. Selim İleri, öykünün tanımını yapmanın güçlüğüne işaret ettikten sonra öykünün zengin açılımlarından söz ederken türün sınır tanımaz doğasını özellikle vurgular: “Öykü; romana, şiire, oyuna en…

Devamını Oku

Adalet Ağaoğlu’nun ‘Hayatı Savunma Biçimleri’ (*) kitabında yer alan “Asri Zaman Kilimi” başlıklı öyküsü hem biçim hem içerik açısından okuru üstünde durup düşünmeye iten bir öykü. Romanları ve radyo oyunlarıyla bilinen yazar, içine doğduğu kültüre dair çıkmazlarını, kültürlerarası bocalamanın bireyi sürüklediği buhranı ve toplumsal ilişkilerdeki ahlaki aşınmayı herhangi bir kesimin sözcülüğünü yapmadan kurgusuna yansıtmış; öykülerinde de bu tutumunu koruyarak ideolojik söylemin basitliğine düşmeksizin ayrıksılığını ortaya koymuştur. Söz konusu öykü, kitapta yer alan diğer öykülerden biçim itibariyle farklıdır. Çağının şartlarını, yaşadığı topluma dair gözlemlerini sıra dışı bir dille aktaran anlatıcı; öykünün…

Devamını Oku

Leyla Erbil (1931-2013) Türk Edebiyatının en güçlü, yenilikçi, cesur ve aykırı kalemlerinden biridir. Yazarın öyküyle başlayan yazın hayatı roman, novella ve denemelerle sürdü. İkinci öykü kitabı Gecede’nin tanıtımında dikkatleri üzerine çekmekten çok, eleştirilmeye müsait “insanı Marksist ve Freudist açıdan ele aldığı”na dair bir ifadeyi içeren ilan verdi. Bu ilan Erbil’in cesaretini de edebiyattaki iddiasını da ortaya koymaktadır (Erbil, 2003, s.171). Bu yazı, Erbil’in önce Dost dergisinde yayınladığı, sonra ikinci öykü kitabına aldığı “Ayna” öyküsündeki anne, üçüncü öykü kitabında yer alan “Bunak” öyküsündeki anneyi birlikte ele alarak kutsal anne mitinin nasıl…

Devamını Oku