EBRU KIŞ’TAN ÜÇ MİNİMAL ÖYKÜ
“YÜK” Yusuf Atılgan’a Derin göklerde “t” gibi kanatlarını açmış biri. Uçuruyorum onu dalgalanan uzun ipi sımsıkı tutup. Uzak, uzak göklerde yalpalıyor rüzgârda uçurtma. Yoruluyorum. Bırakıyorum ipi. Uçurtma, gökte kaybolmuyor. Taş gibi düşüyor yere. Ateş basıyor birden beni. Bir kambur geçiyor gözümün önünden, gölge gibi. Bunun hesabını benden soracaklar! AŞIRI HIZ Hızla giden otomobilin arka koltuğunda farların loşluğunda bir kız çocuğu, başını geriye yaslamış. Burnundan kan sızıyor. Ölmesin diye doktora yetiştirmeye çalışıyor annesi onu. Burnu kanadıkça gaza basıyor anne. Gaza…
Devamını Oku