DÜŞÜŞÜN RETORİĞİ: HAKAN R. TEMİZ’İN “DÜŞ-ME” KİTABINDA ŞİİR VE İRONİ
Hakan R. Temiz’in “Düş-me” kitabı, okurunu daha en baştan konfor alanından uzaklaştırmaya çalışır. Bu şiirlerde anlam çoğu zaman lineer değil; tökezler, başka bir kelimeye çarparak ilerler, kaotik bir alan açar. Sözgelimi Tanrı’dan zeytine, anneden A4 kâğıdına, çocukluktan devlet diline geçer. Bu geçişlerin her biri rastlantısal bir savrulma değil, kitabın düşme fikrinin tematiği yanında biçimsel üstlenişinin sonucudur. Başka deyişle semantiği sağlayan şiirin kozmogonisi parçalı, uyuşmaz bir bütündür. Bu noktada şu sorulara odaklanmak gereklidir: Hakan R. Temiz’in şiiri, ironiyle kurduğu bu kırık mesafeyi her zaman derinleştirebiliyor mu, yoksa bazı şiirlerde çağrışımların ve…
Devamını Oku