Yazar: Yekta SAYGI

“Bu daha başlangıç” dediler. Ve bir haziran ayı, İstanbul’un ortasında bir parkın kalbinde toprakla buluşan ayak sesleri, bir ülkenin uyanışı oldu. 31 Mayıs 2013. Bir grup insan, İstanbul’un göbeğinde, Taksim Gezi Parkı’nda sadece birkaç ağacın kesilmesini engellemek için toplandı. Küçük bir çevre eylemi olarak başlayan bu direniş, polis şiddetiyle karşılaştığında bir kıvılcım oldu; kıvılcım, koca bir ülkeye yayılan yangına dönüştü. Gezi Direnişi; yalnızca ağaçları koruma eylemi değil, bastırılan seslerin, görünmez kılınan hayatların, yok sayılan kimliklerin, baskılanan özgürlüklerin haykırışıydı. 12 yıl önce bugün, bir ağacın gölgesinde toplananlar, başka bir hayatın mümkün…

19 Mart 2025 sabahı, Türkiye, siyasi tarihler kitabına geçecek bir güne uyandı. İstanbul Büyükşehir Belediyesi Başkanı Ekrem İmamoğlu’nun gözaltına alınması, yalnızca bir kişinin özgürlüğünün gaspı değil, bir halkın geleceğine dair derin kaygılarla yoğrulmuş bir kırılma anıydı. Bu olay, uzun süredir yavaşça bastırılan demokratik seslerin bir patlamaya dönüşmesine neden oldu. Saraçhane’de toplanan kalabalık, bir isim etrafında birleşse de aslında çok daha fazlasını dile getiriyordu: İfade özgürlüğünü, hukukun üstünlüğünü, basın özgürlüğünü ve insan onurunu. Ekrem İmamoğlu’nun gözaltına alınmasına sebep olarak gösterilen gerekçeler, geniş kamuoyunun gözünde inandırıcılığını yitirmiş durumdadır. Zira Türkiye’de yargının, özellikle…