Yazar: Murat YILDIZ

Bir çocuk düşünün, travmayla büyüyen… Korkuyla, endişeyle, üşüyerek büyüyen bir çocuk… Bir bot üstünde hıçkıra hıçkıra ağlayan, babasının kucağından denize düşen, korkulu gözlerle beklerken titreyen bir çocuk… Kıyıya vuran, denizlere gömülen, sınır kapılarında aç susuz bir çocuk düşünün; sığınmacı olarak geldiği hiçbir ülkeye sığmayan bir çocuk… Oysa onlar değil miydi bir gülüşüyle dünyayı güzelleştiren? Ülkenin bir coğrafyasında henüz üç aylık çocuğunuz kucağınızda kurşuna dizildi mi hiç? Ya da genç kızlığa daha ilk adımı atmadan katledilen evladınızı sokağa çıkma yasağı olduğu için bir hafta boyunca kokmasın diye derin dondurucu da sakladınız…

Devamını Oku

Bir imtihana tabiyiz. Hepimizin alnında yazılıdır kaderimiz. Yoksulluk Allah’tan, kötülük kuldan… Biz iyi olalım olmasına da kötülük hep mi yoksulun kaderi(!) acaba? Yokluk yüzünden cemaat yurtlarına teslim edilen çocukların yanarak ölmesi, başka bir yurtta tecavüze uğraması… * * * Benim evladım okusun, vatana millete faydalı olsun, kimseye muhtaç olmasın diye üstüne titrersin; ama o çocuğun, bir ömür boyu unutamayacağı bir travmaya mahkûm edilir. Senin evladın yokluk içinde okur, yıllar akıp geçer, mezun olur. Umutla iş arar; ama iş yok. Bir gün artık o da, sayıları milyonu geçen “iş bulma umudunu…

Devamını Oku