Yazar: Murat YILDIZ

Vaka sayıları yalan, işsizlik verileri yalan, büyüyen ekonomi yalan… Kredi borcunu ödeyemeyen öğrencilere devlet eliyle icra gönderilirken, üniversite yönetimlerini bile aile şirketine döndürdüler. Ve salgın kasıp kavurmaya, her alanı vurmaya devam ederken, en ön safta mücadele eden sağlık emekçileri tükenmekte… Gece nöbete giderken evde yalnız bırakmak zorunda kaldığı iki çocuğu yanarak ölen bir hemşire düşünün… Eğer sağlıkçıların 7/24 ücretsiz kreş taleplerine kulak verilseydi, o iki çocuk ölmeyecek, Fatma Hemşire, ömrünün sonuna kadar yaşayacağı bir acıya mahkûm olmayacaktı… Alınmayan önlemlerin, keyfiyetin, işverenin kâr hırsının ölümlere zirve yaptırdığı bir ülkeyiz. En insani…

Devamını Oku

“Elbet bir bildiği var bu çocukların/ kolay değil öyle genç ölmek/ yeşil bir yaprak gibi yüreği/ koparıp ateşe atmak.” – Hasan Hüseyin KORKMAZGİL Göz göre göre öldürüldü. Yetmedi; ne hainliği kaldı, ne teröristliği… Kimi “Geberdi”, kimi “Leş”, kimi “Ateşi bol olsun” dedi. Ondaki yüreğin zerre kadarının nasip olmadığı bir güruh o kirli dili hiç bırakmadı. Kötülük, örgütlü kötülüğe dönüştü. Örgütlü cehaletin, düşmanlaştıran bir ayrıştırmanın toplumu ne hale getirdiği adalet arayan bir insanın ardından yazılıp çizilenlere bakıldığında bile net şekilde görülüyor. Şeyh Edebali değil miydi, “İnsanı yaşat ki devlet yaşasın” diyen?…

Devamını Oku

Parası olanlar özel hastanelerde test yaptırıp tedavi olurken, yoksullar, orta gelirliler hastane kapılarında perişanlığını sürdürürken, yetmedi ölümle yüz yüze bırakılırken, cami koruma derneklerine Diyanet eliyle 29 milyon lira aktarılıyor. Salgında bilmem kaçıncı dalga, kaçıncı pik, artan vakalar, korku filmi gibi hastanelerde can verenler, yetersiz önlemler eşliğinde müjdeli bir haber vermekten söz ediyor birileri. Bir yangının tam da ortasındayız ve bu ateş gittikçe büyüyor. Üniversite mezunları işsiz… Öğretmen, hemşire, mühendis, mimar, yeni mezun avukat bile işsiz. İşsiz gazeteci sayısı da gün geçtikçe artıyor. Pandemiyle birlikte işini kaybedenler, artan yoksulluk, adaletsizlik, kaygıları…

Devamını Oku

Her geçen günün dünü arattığı bir yaşamın belki de orta yerinde, belki kıyısında ya da olur olmaz bir yerinde akıp gidiyor ömrümüz. Bir yanda salgın, gittikçe artan vakalar; diğer yanda işsizlik, yoksulluk, yolsuzluk, cehalet, karanlık… Ve ışıkların görünüp de önüne bir perde çekilemediği her yerde o istikamete giden tüm yolların tuzaklarla döşenmiş olması… Kadın-çocuk cinayetleri, bağışlar, yardım, dijital yayınlar üzerinden o aptalca konserlere harcanan paralar, savurganlık, yalanlar, nefret söylemi, ırkçı söylem, Ayasofya üzerinden iktidar ile muhalefetin “Evet, ibadete açılsın” yarışı… Gerçek gündemimiz hep ve her zaman kesintisiz bir şekilde, işte…

Devamını Oku

Şimdi kâr etmiyor hiçbir yalan, algı, ikiyüzlülük, mide bulandıran fetvalar, mazlumu oynamak, timsah gözyaşları… Kâr etmiyor artık ucuz kasaba politikaları, bu bezirgân saltanatı altına gizlenen sahtecilik, ruhani şarlatanlık… Tutmuyor. Bir salgın kol gezerken ölüm tehditleri, belediyelerin yardımlarının engellenmesi, sosyal medya üzerinden tehditler, yeşil toplu profillerden ne vicdana ne ahlaka ne insanlığa sığacak paylaşımlar… Oysa hepsi de nasıl ters tepiyor, değil mi? O kadar çok yarası var ki sevgili yurdumuzun… Aslında her yara bizi kanatıyor. Görünen ve görünmeyen yaralarımızı kaşıyorlar gözümüzün içine baka baka… Katlanan işsizlik, gittikçe yalnızlaşan ve ülkeden yana…

Devamını Oku

Her ne kadar kontrol altına alındığı söylense de hâlâ vakalarında artış gösteren bir salgın, bir drama dönüşen yoksulluk, sahte verilerle ne kadar yontulmaya çalışılsa da katlanarak büyüyen işsizlik, korkunç bir yozlaşma, çürüme ve yalanların orta yerinde bir çıkış yolu bulamamanın çaresizliği yaşatılıyor muktedirler eliyle… Orta yerde bunca trajedi yaşanırken, adalete olan güven neredeyse bitmişken, birileri camileri fethetme derdine düşmüş. Belki de asıl çıkış yolu budur? Fetih; yani savaşarak elde etmek! Aslında ülkelere girip dini idare altına almak demektir bu. Sahi, siz kimin camisini kime ve neye karşı fethedeceksiniz? Yoksa tam…

Devamını Oku

O dönemde 450 üyesi vardı TBMM’nin. İdamlar için toplanılmıştı. 323 milletvekili katılım sağladı. 127 milletvekili oylamaya katılmadı. 50 ya da 51 milletvekili çekimser oy kullandı. 48 milletvekili ise ‘hayır’ oyu verdi. 273 ‘evet’ oyuyla idamlar onaylandı. * * * CHP’den İsmet İnönü ve Bülent Ecevit’in de aralarında bulunduğu milletvekilleri dışında ‘hayır’ oyu veren tek isim ise Türkiye İşçi Partisi lideri Mehmet Ali Aybar idi. Aynı partiden Rıza Kusa ise oylamaya katılmamıştı. CHP içinde ağırlıklı olarak idamlara ‘hayır’ oyu verilse de 18 CHP’li vekil “İdamlara evet!” demişti. CHP’nin 15 milletvekili ise…

Devamını Oku

Bir karşılığı olmalı elbette yaşamın. Bir karşılığı umuda, sevgiye, hoşgörüye ve bütün güzelliklere dair… Bir bedeli olan ne çok şey var oysa. Bir bedelden arta kalan ölü bir çocuğun soğuk bedeni gibi… Suriyeli bir bebeğin kıyıya vurmuş cansız bedeni… OHAL sürecinde vurulan ve sokağa çıkma yasağı nedeniyle kokmasın diye buzluğa konulan 10 yaşındaki Cemile… Acaba bu çocuklar neyin bedelini ödedi? İşkencede boğazından kaynar su döktüler öğretmen Enver Karagöz’ün. Ölene kadar bir daha hiç konuşamadı. Özgür bir vatan, savaşsız, sömürüsüz bir ülke ve dünya ya da başkalarının, bir halkın yarınları için,…

Devamını Oku

Acaba en büyük acıları bir gün unutacak mıyız, yoksa olur olmaz bir zamanda hatırlayıp kıyısından mı geçeceğiz? Bir salgın kasıp kavuruyor dört bir yanımızı… Bilim insanları süre veremiyor. Ne zamana kadar gidecek, ne kadar sürecek, bilen yok! Daha büyük bir işsizlik ve yoksulluk bekliyor ülkemizi ve çoğu yeri… Zaten işsizlik var; ama bu kez dalga dalga gelecek. Şimdi her şeyi unutup yapmamız gerekenleri mi düşünmeli, her şeye yeniden başlayabilmek için çareler mi aramalı? Elbette olması gereken birlik, beraberlik, daha çok kenetlenmek, birlikte mücadele etmek… Oysa milletin can derdine düştüğü bir…

Devamını Oku

Acının tarihi kim bilir kaç kez yazıldı bu topraklarda… Kim bilir kaç felaketi yaşadık peşi sıra… Saymayacağım yakın tarihin acılarını. Son dönemde ise kadın ve çocuk istismarının tarihi yazılıyor ülkemizde. Alnımızda kara leke, boynumuzda ağır vebal… Nereye el atarlarsa orası çürüyor işte. Yasa, hukuk, yargı, vicdan, suçun aklanması, yoksulluk, işsizlik derken bir kavram kargaşası eşliğinde belli bir kitleye olmadık ahlaksızlığı alkışlatacak kadar ayrıştırılmış ve yozlaştırılmış bir “örgütlü cehalet” var karşımızda. Bir salgın kasıp kavururken dört bir yanını dünyanın ve ülkenin; kriz fırsatçılığı, maskeli ihaleler, Salda gölü kıyısında inşaat derdine düşmek,…

Devamını Oku