Yazar: Melodi DALGIN

“Ya İstiklal Ya Ölüm!” inancıyla Samsun’dan ateşlenen zafer meşalesi… Dünyaya “Türklerden korkulur” sözünü söyleten gerçek bir lider Mustafa Kemal Atatürk. Bu kadar yokluğa rağmen günlerce bir kuru ekmekle üzüm hoşafı içerek koskocaman bir demokrasi armağan edildi bu gençliğe. Mustafa Kemal Paşa ve beraberindeki 18 asker, 16 Mayıs 1919’da vapurla yola çıkarlar ve 19 Mayıs 1919 tarihinde Samsun’a varırlar… Dokuzuncu Ordu Kıtaları Müfettişi Mirliva MUSTAFA KEMAL PAŞA, Erkânıharbiye Reisi Miralay Kurmay Albay Kazım Bey ve daha onlarca asker canlarını bir saniye düşünmeden vatan savunması için yoldalardı… Bir devletin oluşabilmesi yolculuğuydu bu.…

Siyasal, ulusal, ırksal ya da dinsel bir nedenle azınlık durumundaki bir insan topluluğunu soyca yok etmeyi amaçlayan “toplu öldürme eylemi” soykırımın tanımı… Soyca katledip dünyada tek bir nefes bırakmamak… Srebrenitsa katliamından sonra yaşama daha sıkı tutunan insanları hatırlamak ve ders niteliği gibi olan mücadelelerini konuşmak lazım. Srebrenitsa katliamı dünya tarihine girmiş, kabul edilmiş en büyük soykırımdır. Bugün ise Filistin’de 40 binin üzerinde kadın ve çocuk insanlık dışı şekilde öldürülüyor. Birileri ısrarla Filistin’de yaşananlara soykırım diyemese de biz altını çize çize diyoruz ki “FİLİSTİN’DE SOYKIRIM VAR!” Başörtüleri kurumuş kan, beşiklerin üstüne…

“Affedersiniz, Alevi…” “Affedersiniz; Türk, Müslüman…” Bu söylemler, Türkiye Cumhuriyeti Devleti içerisinde yaşayan halkın kendilerini yönetmeleri için seçtikleri belediye başkanları tarafından sarf edilen sözler… Biri AKP’li, diğeri CHP’li… İlk defa ortak bir ucubede buluşmuşlar, iyi mi? * * * Hz. Ali’nin bir sözü var: “Kendini tanımayan kimse, kurtuluş yolundan uzaklaşarak cehalet ve sapıklık yoluna düşer…” Aleviliği ya da Türklüğü ayıp gibi gören zihniyetler kendini tanımayı bırakın, savunduğu fikrin özünü idrak edebilmişler mi oturup tartışalım. Türkiye’nin yeni yüzyılında da mı şu bozuk dili düzeltemeyeceğiz? Hassa Belediye Başkanına sözüm: Hatay’ın mozaikliği gram mı…

“Benim vanilya kokulu dondurmacım/ gene kapı önlerinde” dizeleri dolaşır oldu Edip Cansever’in. Gökyüzü eskisinden de mavi, şarkılar içten cilveli… Bahar geldi ve şarkılar bir bir sıraya girdi. Çocukluğumuzdaki bahar sevinci hâlâ varsa ne mutlu… İnsanın benliğini yenilemesine, arınmasına öncü olan nisana merhaba… Doğa uyanıyor, eski uyarılarını heybede tutarak… Toprak, korunması gerektiğini yağacak olan nisan yağmurlarıyla bir kez daha hatırlatacak insanlığa. Havayı ciğerlerine çekince mis gibi kokan portakal çiçeğinden anlıyorsun ki bahar gelmiş, güzelleştirmek için doğayı. Bahar böyle güzelken, tomurcuklar böyle açarken, doğanın büyüleyici kokusu içimize işlerken, aşkın tam mevsimiyken bir…

Kafamızı nereye çevirsek afiş, billboard, anlaşılmayan ve kulak tırmalayan sayısız şarkılar… Uçuk vaatler… Kendilerinin bile tutamayacağını bildikleri verilen sözler… Evet, seçime gidiyoruz ve sadece 14 gün kaldı. Türkiye genel seçimin ardından şimdi de yerel seçim için sandığa gidiyor. Benim önemsediğim ve üzerinde durmak istediğim konu ise sandığa küstürülen ve gitmeyecek olan kesim… Her geçen seçimde sandığa gitmeyen seçmen sayısı neden artıyor? Ekonomi? Samimiyetsiz siyaset? “Ön tekerlek nereye, arka tekerlek oraya” vazgeçişi? Çarçur edilerek reklama harcanan seçmenin parası? Güvensizlik? Politik yorgunluk? Politik yorgunluk; insanın, görmekten bıktığı şahsiyetlerin sesini dahi duymak istememesi…