POLİTİK YORGUNLUK
-MERSİN-
Kafamızı nereye çevirsek afiş, billboard, anlaşılmayan ve kulak tırmalayan sayısız şarkılar…
Uçuk vaatler…
Kendilerinin bile tutamayacağını bildikleri verilen sözler…
Evet, seçime gidiyoruz ve sadece 14 gün kaldı.
Türkiye genel seçimin ardından şimdi de yerel seçim için sandığa gidiyor.
Benim önemsediğim ve üzerinde durmak istediğim konu ise sandığa küstürülen ve gitmeyecek olan kesim…
Her geçen seçimde sandığa gitmeyen seçmen sayısı neden artıyor?
Ekonomi?
Samimiyetsiz siyaset?
“Ön tekerlek nereye, arka tekerlek oraya” vazgeçişi?
Çarçur edilerek reklama harcanan seçmenin parası?
Güvensizlik?
Politik yorgunluk?
Politik yorgunluk; insanın, görmekten bıktığı şahsiyetlerin sesini dahi duymak istememesi ve bunun için siyaseti uzaktan izlemesi olabilir mi?
Politik yorgunluk; darboğazla savaşan insanın siyasetçilerden duyduğu dalga geçer gibi sözlere artık kayıtsız kalmak istemesi mi?
Politik yorgunluk; vatandaşın, köprüyü geçene kadar kendisine iyi davranıldığını bilip beynindeki o köprüleri çoktan yıkıp atmış olması mı?
Yorgunuz…
Ruhen, bedenen, hayal ederken bile yorgunuz…
İnsanların gözünün feri yorgun…
Zenginin bu süreçte daha zengin olmasından, fakirin en dibi görüyor olmasından yorgunuz…
Çoğumuz kara kara düşünüyoruz:
“Acaba seçimden sonra daha nelere zam gelecek?”
Ucu ucuna geçinen insan da yorgun, ihale kovalayıp çuval çuval parasını sayan da…
Sabahın 5’inde ekmek sırasında bekleyen, emin olun, durumu çok iyi olan insan kadar söylenmiyor.
Politik yorgunluk iliklerine kadar işlemiş olsa dahi tebessüm ediyor bugüne ve o ana.
Elindeki tek sığınağı bu…
Ve durgunuz.
Seçimden seçime hal hatır soranlara da suskunuz.
31 Mart’a gün sayarken de bir bildiğimiz var kuşkusuz.
Peki, nedir?
Seçim bittikten sonra birçok şeyin aynı düzensizlikte devam edeceğini, seçim kampanyasına belediyenin tüm imkânlarıyla girenlerin yolda çoğu seçmene burun kıvıracağını, ağızlarını ayıra ayıra anlattıkları pek çok vaatlerin hayal ürünü olduğunu, ihalecilerin peş peşe gelip gideceği makama yüzlerce vatandaşın randevu dahi alamayacağını, milli ve manevi değerlerin seçim sürecinde ön planda tutulup sonrasında İstiklal Marşı okunmamasına göz yumulacağını çok iyi biliyoruz!
Politik yorgunluk bu.
Vatandaşı yorar, politikacı “Ben yoruldum” savunması yapar.
