Kategori: POLİTİKA

Gecenin bir vakti, ışıklar yanar evlerde. Önce birkaç evin ışığı, ardından onlarcası, sonra yüzlerce evde yanar ışıklar. O devasa apartmanlarda bile ışığı yanmayan pek nadir evler vardır. Bir tatlı telaş, bölünen uyku, yaşlı genç, çoluk çocuk kalkarlar sahura. Yemekler yenir, çaylar içilir, niyet edilir Allah rızası için oruç tutmaya. Açılır gönül kapıları, dayanışma zamanıdır, hoşgörü zamanı. Bereketlenir sofralar. * * * İşte öyleydi eskiden. Şimdi bereketi kaçtı sofraların. Kilosu bilmem kaç yüz liralık hurmayı almasak da olur, yemesek de… Biz tutarız orucumuzu yine Allah rızası için. Etin kilosu kaç lira…

Devamını Oku

İktidarın en tehlikeli hali, karşısında “dur” diyebilecek bir ses kalmadığında başlar. Güç denetlenmediğinde liderin karakteri sistemin kaderine dönüşür. 2000’lerden beri dünyada farklı coğrafyalarda yükselen otokratik eğilimler, bize aynı soruyu yeniden sorduruyor: Eğer hiçbir sınırın yoksa kim olursun? Tarih, bu sorunun cevabını hem karanlık hem de aydınlık örneklerle verdi. Hitler, denetimsiz gücün yıkıcı potansiyelinin en çarpıcı örneğidir. Demokratik yollarla iktidara geldikten sonra hukuk mekanizmalarını kendi lehine dönüştürmüş; muhalefeti susturmuş, medyayı kontrol altına almış ve devlet ile parti arasındaki sınırları silmiştir. Kimse “dur” diyemediğinde liderin paranoyası devlet politikası olur. Sonuç; adaletsizlik, sistematik…

Devamını Oku

Her gün tazelenen yaralar içinde akıp geçiyor zaman… Adalet yerini bulmadı, bulmuyor, buldurmuyorlar… Üç yıllık yara… Çok da eski olmasa da işte bunun için tazeleniyor yaralar. Bir yerini bulsa adalet, boşa gitmeyecek işte o zaman gözyaşları… Üç yıl önce üç gün boyunca çığlıklar yükseldi. Herkes duydu o çığlıkları. Kimi soğuktan donarak öldü, kimi fazla dayanamadı ama saha bomboştu üç gün boyunca. Enkaz altında daha çığlıklar gelirken, henüz kesilmemişken nefesler, birileri millete parayla çadır satmıştı. Sadece çadır mı? Kullanılmış kışlık giysi, ayakkabı… Biz de depremzedeye parayla çadır satılırken yabancı bir ülkeden…

Devamını Oku

Ne kaldı dünden bugüne? Akıp giden yıllardan geriye ne kaldı? Sormalı insan kendine, hep bu soruyu bıkmadan usanmadan. Bir kısır döngü, bir tekrara düşer gibi değil ama sormalı. Kadın kanıydı dünde kalan. Sonra kanın kuruduğu yerde bir başka kadının kanı akan… Çocuktan katil devşiren bir düzen… Çocuk ve kadın istismarı ve bitmeyen travmalar kaldı dünlerden, çocuk işçi ölümleri, genç ölümler ve iş cinayetlerinde zirveyi hiç bırakmamak kaldı yine geriye zamandan. Ne kaldı sana, bana, bize dünlerden? Aydınlık yüreklerin, gençlerin hayalleri gözünde kaldı. Bir liyakatsizlik çemberinde mülakatlarda işsizlik düştü paylarına. Cehalet…

Devamını Oku

Okunmaması gereken bir yazı… İlk yazımda Aristotales ile başlayan, Roma İmparatorluğu’yla şekillenen ve Antik Yunan’la devam eden, Magna Carta ve Fransız Devrimi’yle son halini alan demokrasi serüveninin anlatmıştım. Doğu’da Müslüman coğrafyada İbn-i Rüşd ve İbn-i Haldun’un demokrasi konusunda köşe taşı niteliğindeki yaklaşımlarının etkilerini belirtmeye çalışmıştım. Demokrasinin eksik ya da kötü uygulanmasının toplumu yozlaştırırken yönetimleri baskıcı eğilime sürüklediğinden bahsetmiştim. Baskıcı rejimlerin zamanın ruhuna uymayan, ancak zamanı kendine uydurmaya çalışan tarihsel kabul görmeyen yaklaşımları insanlık tarihinde geri dönülemez ve kapanamaz yaraların açılmasına neden olmuştur. Oysa geliş amaçları hiç de uygulamalarıyla örtüşür değildir.…

Devamını Oku

Ölü bulunan kayıp bir çocuk, cinayetler, katledilen kadınlar, çöken iskele nedeniyle üç işçinin ölüm haberi… Yani bir iş cinayeti daha… Peş peşe gelen ölüm haberleriyle birlikte insanlık da ölüyor. Ölüm bu işin fıtratında diyen o kafadır insanlığı öldüren. Katili, hırsızı, taşeronu yandaşıyla birlikte öldürürler insanlığı her defasında. Onat Kutlar’ın dediği gibi; “ne kadar çok öldük yaşamak için”. Katil patronların almadığı önlemler yüzünden 301 madencinin can verdiği o toplu katliamdan sağ kurtulan ve ambulansa alınırken “Çizmelerimi çıkarayım mı? Sedye kirlenmesin” diyen işçiydi aslında insanlığı öldüğü yerde dirilten. Ve başka bir madenci…

Devamını Oku

Atatürk artık sadece bir insan değil, bir zamir değil; bir yüklemdir – “yapmak”, “başarmak”, “direnmek” fiillerine denk düşer. Bir insanın yüce ideallerinin başarılacağını gösterir. Bir milletin en karanlık sabahında, gözlerini değil, aklını kendine çeviren bir ışık… Samsun’a ayak bastığı gün, deniz puslu, yollar çamurdu; ama o çamurun içinde bile bir ülkenin yeniden yazılacak hikâyesini görüyordu. Vizyon buydu: Henüz doğmamış çocukların bile nefesini hissedebilmek. Henüz doğmamış çocukların özgür nefesini hayal etmek… Birçoğumuzun dedesi, annesi, babası ve sonra da biz o özgür dünyaya doğduk… Bir adamın hayalinin gerçekliğine… Dirayet, onun el yazısındaki…

Devamını Oku