Blog

“Kelimeler şifadır.” – Stephen Hawking Roma İmparatorluğu’nun çalkantılı yüzyıllarında, soylu bir senatör ailesinin çocuğu olarak 480 yılında dünyaya gelen Anicius Manlius Severinus Boethius, kaderi düşünceyle yazılmış bir filozof portresidir. Babasını küçük yaşta kaybetmesi, onu erken bir olgunluğa sürükler. Dönemin seçkin bilginlerinden Memmius Symmachus tarafından yetiştirilir; Yunanca öğrenir, böylece Yunan felsefesinin kapıları ardına kadar açılır. Platon’un idealarına, Aristoteles’in mantığına, antik dünyanın bilgi evrenine derin bir ilgiyle eğilir. Matematikten astronomiye, felsefeden siyaset kuramına uzanan geniş bir alanın öğrencisi değil, aynı zamanda üreticisidir. Nitekim bu birikim onu Roma’nın yönetim kademelerine taşır; iki yıl…

Yaş almanın, hele ki belli yaş eşiklerini geçmenin güzelliği bir başka. Belli bir aşamadan sonra adına “yaşlanmak” denilse de “yaş almak” tabiri belki en güzel ifadesidir doğum aylarının, haftalarının, günlerinin. Yirminci yüzyılın son on beşinci yılında bir kasım günü dünyaya gelmiş olan “bu yazıyı yazan kişi”, bugün kırk yaşında. Yılların eylül burukluğu, ekim telaşı yerini kasımın ağır başlı huzuruna bırakıyor; bu yaşlarda artık ne gökyüzü maviye özeniyor ne rüzgârın aceleci bir hali oluyor. Her şey yavaş… Yavaş ama huzur dolu… * * * Bu yaş eşiğimde de her zaman yaptığım…