Blog » Sayfa 106 / 191 » SON BASKI | Söz Uçar Yazı Kalır

‘YAZMAK DENEN CEHENNEM’ / İLHAN BERK

4 Eylül 202210 Eylül 2025 Son Baskı NOSTALJİ0 comment

Yazmayı cehennem olarak alan başka yazarlar var mıdır, bilmiyorum. Malraux yazmanın kahrediciliğine değinerek ressamların mutlu, yazarlarınsa mutsuz kişiler olduğunu söyler. Örnek olarak da Matisse ile Picasso’yu gösterir. Henry Miller de resim yapmayı “yeniden sevmek” diye tanımlar. Kısacası, ikisi de yazmayı, resmin yanında kahredici bulurlar. Nedenlerini pek açıklamazlar; ama yazmak ediminin ne bela bir şey olduğunda birleşirler. Ben yazmak olayını cehennem olarak görenlerdenim. Bana bu düşünceyi verense, yazmanın zorluğu, güçlüğü, kahrediciliği değildir. Bunu söylerken ne sözcüklerin, ne dizelerin saçtığı cehennemi, ne de beyaz bir kâğıdın yaptığı baskıyı, sıkıntıyı yadsıyorum. Az şey…

Devamını Oku

YAŞAM

KAVŞAK

3 Eylül 202210 Eylül 2025 Halit GÖKMEN0 comment

Kavşak sözcüğü etimolojik olarak kavuş/ak kökünden gelir. Ancak her ne kadar öyle de olsa bende kavşak sözcüğü yol ayrımı, gidilen yolun farklı yönlere çoğalması, gidilen yola başka yolların eklemlenmesi türünden çağrışımlar yapar. Bu yaklaşımla vuslattan çok hicranı çağrıştırır, herhangi bir seçeneğe yönelerek yön değiştirme, yeni başlangıçlar yapma, yeni ufuklara yelken açma duygusu yaratır. Bir kavşakta “Seçilecek yol yanlışsa arzu ettiğim yere götürmez” kaygısı, seçenek olarak karşımıza çıkan yollara ilişkin kuşku yaratır. İnsan yaşamında kimi zaman birlikte yola çıkılan kişiyle farklı yönlere yönelmek, gittikçe birbirinden uzaklaşmak söz konusu olur. Böyle düşünüldüğünde…

Devamını Oku

YAŞAM

BİSİKLETLE ÇIKTIĞI DÜNYA TURUNDAYKEN ERZURUM’DA KAYBOLAN FRANK G. LENZ’İN ÖYKÜSÜ

1 Eylül 202210 Eylül 2025 İsmail GÜNEŞ0 comment

Frank G. Lenz, ABD’de Alman göçmeni olan Adam Reinhart ve Anna Maria (Schritz) Reinhart’ın çocukları olarak Philadelphia Pennsylvania’da 1867 yılında dünyaya geldi. Frank hâlâ bir çocukken babasını kaybetti ve annesi Anna Maria, Pittsburgh’a taşındı. Frank altı yaşındayken annesi başka bir Alman göçmeni olan William Lenz ile evlendi. Frank G. Lenz’in yaşam akışını değiştiren, 17 yaşındayken bisiklet ile tanışması oldu. İlk bisikletini hediye olarak aldıktan sonra, Lenz sürekli ve tutkuyla bisiklete binmeye başladı. Yerel bisiklet kulübü Allegheny Cyclers’a katıldı ve memleketi Pennsylvania’nın yakındaki patikalar ve yollarda sık sık gezilere çıktı. Giderek…

Devamını Oku

EDEBİYAT

İLK ŞAİR, İLK ŞİİR

1 Eylül 202210 Eylül 2025 Özgül ATMACA TEKİN0 comment

Onu yıllar önce ilk kez, kuzenimin kitaplığının tozlu raflarında görmüştüm. Parmaklarımı kitapların üzerinde gezdirirken çıkmıştı karşıma. Sanki “Beni seç” diyordu. Parmak izlerim kitaplığın raflarında kalsa da elimi uzatıp almıştım onu. O, okuduğum ilk şiir kitabıydı. Böylece ilk şairle tanışmıştım o an, o raflarda. Kapağındaki fotoğrafa baktım, Ümit Yaşar Oğuzcan’dı o. Sonra da kitabın sayfalarını araladım ve ilk şiirle tanışmıştım böylece. Bir ayrılık şiiriydi bu… “Rıhtımda/ bir beyaz gemiydi ayıran onları/ kadın güvertedeydi, adam rıhtımda/ şimdi unuttum yüzünü kadının/ adamın gözleri aklımda. // Kana bulanmış bıçaklar gibi/ uzun kirpikleri ıslaktı/ adam…

Devamını Oku

ÖYKÜ

SONA DOĞRU

30 Ağustos 202210 Eylül 2025 Gül PARLAK0 comment

Bu sabah öleceğimi öğrendim. O sırada, şişman kara kedi kuyruğuyla oynuyordu. Evde başka kimse yoktu. Telefonu kapattım, mutfağa gidip çay demledim. Hiçbir şey olmamış gibi oturup çayımı içtim. Sonra hazırlanıp dışarı çıktım. Kapının önünde beyaz, irice bir köpek sere serpe uzanmış yatıyordu. Beni umursamadı. Yokuş aşağı yürüdüm. Mahallemin çiçekçisi, yeni çuhalar getirmişti. Sarı, pembe, beyaz çuhalar… Köşeyi dönüp henüz uyanmamış iğdelerin altından, sokağın antikacısına girdim. Antikacı Nermin, beni görünce sevindi. Beyaz takma dişleriyle gülümsedi. “Yeni bir şey var mı?” dedim, gövdesi oymalı bir lamba gösterdi. Gösterişli, incecik cam lambanın dışında,…

Devamını Oku

KÜLTÜR-SANAT

EJDERHALARIN ATEŞİ VE KANIYLA KUTSANMIŞ BİR SOY / TARGARYENLER

30 Ağustos 202210 Eylül 2025 İpek BAYRAKTAROĞLU0 comment

“Deyiş odur ki bir Targaryen doğduğunda tanrılar yazı tura atar ve tüm dünya sonucu görmek için nefesini tutar. Ya delilik hükmeder ya da dâhilik…” – George R. R. Martin, ‘Ateş ve Kan’ Her birimiz, bize yaşadığımız dünyadan çok daha iyi gelecek, kendimizi olduğumuzdan çok daha güçlü hissettirecek bambaşka dünyaların, yaşamların hayalini kurarız. Pes etmemeyi, zayıf olmamayı, sevdiğimiz şeyler uğruna sonuna kadar savaşmayı, mücadele etmeyi isteriz. Geyik ile aslanın savaşında ürkek geyik olarak anılmaktansa, ormanın mutlak hâkimi aslanın tarafında olmak isteriz. Bazen de daha erişilmez, ulaşılmaz olana gider aklımız ve o…

Devamını Oku

TOPLUM

YÖNETİCİLERİMİZ “HOŞŞİK” OLURSA

29 Ağustos 202210 Eylül 2025 Aydın SİHAY0 comment

Vefasız bir toplum olup çıktık. Hele biz Adanalılar… Bu kentin onca sanatçısı dururken koca koca bulvarlara, caddelere “Alparslan Türkeş”, “Turgut Özal”, “Süleyman Demirel”, “Necmettin Erbakan”, “Kenan Evren” (hele bu adam) ve “Adnan Menderes” gibi siyasilerin adlarını verdik. Hâlâ bir caddede, bir sokakta tanımadığım, Adana’yla hiç ilgisi olmayan birinin adı çıkıyor karşıma. Bu kente ne gibi katkıda bulunduğunu hâlâ anlayamadığım Hasan Şaş’ın adı bir bulvara verildi. Fatih Terim’in adı bir okula, bir spor tesisine verildiği gibi şimdi de yıkılan 5 Ocak Stadyumu’nun adına kuyruk gibi takılmıştı nedense. Seyhan Nehri’nin üzerindeki önce…

Devamını Oku

YAŞAM

HEY SEN, YABANCI!

29 Ağustos 202210 Eylül 2025 Özlem ÜSTÜN0 comment

Modern dünyanın en büyük sorunsalı: Yabancılaşma. Aileye, çevreye, dünyaya ve nihayetinde yaşama yabancılaşma; bireyin kendi “ben”ini yaralamasına neden oluyor. Umursamazlık ve kayıtsızlık onu yaşadığı evrenden uzaklaştırıyor. Gölgesi yeryüzünde, ruhu karanlıklar ülkesinde… Günden güne bireyselleşen ve seçimlerinde mutlak özgür olduğunu düşünen günümüz insanının kimlik karmaşasını bu denli derinden yaşaması ve kendi sesinden böylesine kopması çıkmaz bir sokağa götürmez mi onu? Gittikçe minimalist ve bireyci olmaya doğru giden dünyada, tüm duyguları büyük bir iştahla, doymak bilmez heves ve arzularımızla yaşıyoruz. Hayatın tüm zevklerinden bir tadımlık da olsa nasiplenmek istemek, yaşadığı her anı…

Devamını Oku

EDEBİYAT YAŞAM

VARMAYAN MEKTUP

29 Ağustos 202210 Eylül 2025 Nâzım TANER0 comment

“Ben geldim geleli açmadı gökler;/ ya ben bulutları anlamıyorum,/ ya bulutlar benden bir şeyler bekler./ Hayat bir ölümdür, aşk bir uçurum./ Ben geldim geleli açmadı gökler.” – Sezai Karakoç Henüz memleketin kendini daha kıymetli gördüğü bir coğrafyasında yaşarken buraların var olduğunu bile bilmez, varlığı beni alakadar etmezdi. Zira buna kutsal bir inancın mensubuymuş gibi ben de inanıyordum. Bir şeye inandı mı insan başka bütün her şey anlamsız, gerçekten uzak geliyor. Buraların haritalarda yer almaktan başka bir vasfı yokmuş hissindeydim. Burayla ilk tanışıklığım öğrencilik vesilesiyle olmuş, varoluşu nedensiz, gereksiz bir yere…

Devamını Oku

EDEBİYAT

ÇOCUK ROMANLARINDA FEMİNİST YANSIMALAR / ‘DÜNYAYI DÖNDÜREN KIZ’, ‘ERKEKLER KIZLARA KARŞI’ VE ‘KÜÇÜK FEMİNİSTİN KİTABI’

21 Ağustos 202210 Eylül 2025 Neşe APAYDIN0 comment

“Ben, benim ve olduğum gibi olmalıyım!” – Küçük Feministin Kitabı Uzun sıcak yazı bozkırın kalbinde geçirirken okumalar beni bambaşka okumalara taşıyor. Günlerdir dergiler arasında gezinip duruyorum. Notos’un edebiyatın yürüyen kadınları, Ecinniler’in Türkçe edebiyatta feminist dalgası, Kitap-lık, bazen eski sayıları dergilerin… Lacivert’in Bildungsroman dosyası gibi… “Ben, benim ve olduğum gibi olmalıyım!” Ecinniler’in ‘Türkçe Edebiyatta Feminist Dalga’ dosyasında karşıma çıktı, feminist anlayışın çocuk edebiyatına yansımaları. Nilay Özer, çocuk edebiyatındaki feminist yansımalardan söz ederken on – on beş kadar yazarı ve eseri anıyordu. İşte o eserlerden ikisinden ve kitaplara ulaşmak için Dost’ta çocuk…

Devamını Oku