Kategori: 21 MART DÜNYA ŞİİR GÜNÜ

Yıllar önce, müzik öğretmenimiz kulaklarımdan hâlâ silinmeyen bir ödev vermişti. Herkes bir şiir besteleyecekti. Dillerden düşmeyen o kadar şiir dururken benim seçtiğim şiir, ünlü bir şaire ait değil, Türk edebiyatının en önemli hikâyecilerinden birine aitti, Sait Faik’e. “Kıyıma tuz getiren rüzgârı,/ balıkların yüzdüğünü duyarım./ Duyarım yosunların konuştuğunu,/ midyelerin ağladığını./ Aşkın bir kanadı var, kırmızıdır/ deniz kan akar, bir kanadı var,/ zehir yeşili.” Sınıftaki en güzel bestelerden biri seçilen şarkımı, İstanbul’a, Burgazada’ya Sait Faik’in evini görmeye gittiğimde sanki o, bir yerlerden bana “Yazmasam deli olacaktım.” diye seslenecekmiş hissiyle mırıldanmıştım. Gün batımına…

Devamını Oku

“Geceleyin karanlıkta/ suya attım ben sesimi/ türkü oldu birdenbire/ denizinden geçen gemi…” Ülkü Tamer… İlk kez üniversite sınavına hazırlanırken adını İkinci Yeni şairlerinden biri olarak duymuştum. O dönemde, adını daha önce hiç duymadığımı düşünmüştüm. Ancak İkinci Yeni’nin güzel şiirler yazan Antepli şairi olarak tanıdığım bu isim, aslında çok daha önce hayatımda yer etmişti. Ortaokul yıllarımda dilimden düşmeyen ‘Güneş Topla Benim İçin’ şarkısının ve her dinlediğimde bana umut aşılayan ‘Düşenlere’ şarkısının şairi, Ülkü Tamer’miş. Dahası, harçlıklarımı biriktirerek aldığım ve büyük bir keyifle okuduğum ‘Harry Potter ve Felsefe Taşı’ kitabının çevirmeni de…

Devamını Oku

Bir yazar, şair veya düşünürün eserlerini / metinlerini tahlil ederken yaşanılan dönem, hayata bakış açısı, o dönemde ön planda yer alan akımlar ve olaylar gibi birçok etken göz önünde bulundurulur. Metni meydana getirirken kullandığı malzeme aslında yaşadığı dönemin aynasıdır diyebiliriz. Şaire ilham veren temel sayıltıları; dünya görüşü, yaşanılanlara / durumlara ve yaşantılara bakışı, kültürel durumu, geçmişte yaşanılan toplumsal olayları sayabiliriz. Burada her şairin toplumsal olaylara karşı duyarlılığından bahsetmek mümkün olmadığını ifade etmek tabii ki yerinde olacaktır. Bu bağlamda Roni Margulies’in şiirlerine baktığımızda birçok izleğin varlığından bahsedebiliriz. Rahatlıkla söyleyebiliriz ki Türkiye…

Devamını Oku

Hilmi Yavuz’un “İşte bu son talanı ömrümüzün;/ aşklar, acıya emanet” dediği bir zaman diliminde değilizdir belki ama neşe kadar hüzün de hep asılı durur şu sol yanımızda. Günler geçip gider, haftalar aylara döner, güzler ilkbahara aralar kapısını; mevsimler yaş döker, saçlarımız kırlaşsa bile yüreğimizdeki kır çiçekleri hep dipdiri durur. Hüzünlerimiz muhakkak vardır ama umutlarımız hep daha çoktur baharında ömrümüzün. Sevgisizlik, aşksızlık ise hep az, hatta hiç yoktur! * * * “İlhamını saadetten alan”, “kızlara çeyizlerinden bahseden”, “çocuklara müjdeler veren” o güzel günlerin şairi Melih Cevdet Anday, şiirinin sonunda “Fakat güç…

Devamını Oku

“Şiir, evrenin ikizidir.” İçsel dünyanın derinliklerine ışık tutar, dışsal gerçekliklerin soyut yansımalarını ortaya çıkarır. Evrenin sonsuzluğu, varoluşun karmaşıklığı, insan ruhunun en gizli köşelerinde yankı bulur. Şiir, bu karmaşayı düzenleyen bir ayna gibi her duygu, düşünce ve gözlemi katman katman açığa çıkarır. Tıpkı evrenin farklı boyutlarında süregeldiği gibi evrilen bir anlam arayışıdır. Cemal Süreya’nın şiirinde, aşkın ateşiyle yalnızlığın soğukluğu, ölümün kaçınılmazlığıyla yaşamın canlılığı çelişkisi bir aradadır. Şiir, yalnızca duyguların dışavurumu değil, evrenin sırrını keşfetmeye yönelik bir yolculuktur. Süreya, aşkı yalnızca bir arzu değil, tutku ve içsel hesaplaşma olarak sunar. O, insanın…

Devamını Oku