Blog

Kötü olan çok şey bazen kuduz bir virüs gibi yayılıyor. Hepimiz bu örgütlü kötülükten, cehaletten, ahlaksızlığın, rezilliğin zirvesine çıkıp da Allah’a sığınanlardan nasibimizi bir şekilde alıyoruz. Korkunç bir altüst oluş içinde adaletsizliğin dört bir yanı sarmasıyla birlikte ahlaki değerleri de yitirdik fazlasıyla. Zihinlerde öyle bir bölündük, cepheleştik ki… Bir yanda bin yalan içinde bir doğruyu söyleyenin o doğrusuna karşı çıkanlar, diğer yanda ise karşı çıkanı neredeyse bir kaşık suda boğmak için fırsat kollayanlar… Şöyle bir savunmalarına bakalım birilerinin. Çocuk yaşta evlilik savunulur mu? “Yolsuzluk; hırsızlık değildir” diye fetva verilir mi?…

Steinbeck şöyle demiş: “Sosyalizm köklerini Amerika’da bulamaz. Çünkü fakirler kendilerini sömürülen bir sınıf olarak değil, geçici olarak sıkıntı yaşayan milyonerler olarak görmektedir.” Kitabın ortasından konuşmamış mı? Bizde de öyledir. Gez Anadolu’yu baştanbaşa… Dolaş bucağı yurdu… “Ben işçiyim işçi kalacağım” diyen kimseyi bulamazsın. Herkes geçici süreliğine işçidir. Hele biraz çalışsın… Üç beş sermaye yapsın… Köydeki tarlayı da satsın… Sen o zaman gör bizim İşçi Mamo’yu. Olmaz tabii. * * * 100 İşçi Mamo iş hayatına başlar. Bunlardan 5’i, şansı dönerse, uyarına gelirse, işini bilirse, adamını bulursa, gözünü karartırsa patron olur. 95…

Son aylarda iktidar medyasının ana gündemi, CHP ve CHP’li belediyeler. Tabii en başta da Ekrem İmamoğlu ile İstanbul Büyükşehir Belediyesi ve İstanbul’un ilçe belediyeleri. 19 Mart’tan sonra daha da yoğunlaştı, iktidar gazeteleri, televizyonları, haber siteleri daimi olarak kampanya halinde. Kampanya diyorum çünkü nesnel haberlerden ziyade yargılayan, hüküm veren, kanaat belirten metinler, yazılar, konuşmalar yayımlanıyor. Karşı görüşe asla yer vermeyen, tek yanlı, suçlu göstermeyi hedefleyen bir yayıncılık faaliyeti yürütülüyor. Oturdum, iktidar medyası gazetelerinin nisan ayının ilk 15 günlük yayınlarını taradım. Hürriyet, Milliyet ve Türkiye, daha az ve daha dengeli haberler kullanmış.…

Hani bazen sohbet ederken laf dilinizin ucuna gelir de bir türlü söyleyemezsiniz ya. “Neydi o, neydi, neydi ya?” deyip durursunuz da laf bir türlü aklınıza gelmez. Hani bazen biri konuşurken laf tam boğazınıza gelir, kendinizi tutarsınız. Hani bazen içinizde laf birikir, birikir, birikir de o an söylemezsiniz, muhatabınız gittikten sonra iki kelime edersiniz de rahatlarsınız ya… İşte öyle bir şeydi Yozgatlı çiftçinin söyledikleri. “Turpunan şalgamınan devlet idare edilmez” dedi. Bitti. Nokta. * * * Yılladır hepimizin söylemek isteyip de söyleyemediği bu değil miydi? Hepimizin sustuğu… Kimimizin korkundan… Kimimizin “Aman bana…