Kategori: POLİTİKA

Kafalarında sarık, bellerinde entari, bacaklarında şalvar, ayaklarında terlik… Saç sakal birbirine girmiş, omuzlarında silahlar asılı, lunaparkta çarpışan arabaya binerken bile silahlarını bırakmayan birtakım herifler… Onlar başkenti de aldı diye can havliyle Afganistan’dan kaçan kadınlar, çocuklar, erkekler… Neden kaçıyorlar? Taliban adlı İslamcı örgüt çünkü evvela kadınlardan başlayarak hayatı insanlar için yaşanmaz hale getiriyor. Akla, mantığa, insanın bedensel ve ruhsal bütünlüğüne, çağa uymayan kurallar, zorlamalar sokuluyor gündelik hayata. Uzuv kesmeden recme, yani taşlayarak öldürmeye kadar… Gerekçe ne? Şeriat! Ali Şeriati, “Hiçbir din, dinsizliğe karşı mücadele edilerek kurulmamıştır; dinler, dine karşı mücadele edilerek…

Devamını Oku

“Şimdi sessiz duruyoruz kıyısında bir düşüncenin/ unutmamak için çünkü unutuşun kolay ülkesindeyiz/ ölü balıklar geçiyor kırışık bir deniz sofrasından/ ve ellerinde fenerlerle benim arkadaşlarım/ durmadan düşünüyorum/ ne kadar çok öldük yaşamak için.” – Onat KUTLAR Sene 1997… Konya-Ereğli Karayolu’nda tanker şoförünün uyuması sonucu meydana gelen katliam gibi kazada, çoğunluğunu üniversite öğrencilerinin oluşturduğu 48 kişi diri diri yanarak ölmüştü. Dönemin Diyanet İşleri Başkanı hemen açıklama yaptı: “Onlar şehit!” Ne garip, değil mi? Yaşarken üç kuruş değer verilmeyen insanları ölünce hemen şehit ilan etmek. Ve unutmak… Ne çabuk unuttuk, değil mi, bayrak…

Devamını Oku

Bir kara yazıydı alnımızdaki… Yaşamalıydık, yaşanmalıydı, yaşanacaktı. Yoksulun evi başına yıkılacaktı. Enkaz altında can pazarı… Genci, yaşlısı, çocuğu, kadını hep birlikte kopacaktı bu yalan dünyadan. Tabutlar önünde devlet büyüklerimiz halka seslenecekti: “Bu felaketler bizim için büyük bir imtihan!” Azrail, neredeyse depreme bile gerek kalmadan, ha yıkıldı ha yıkılacak diye beklenen evlerde yaşayan yoksulların üzerinde dolaşıyordu. Oysa yokluk olmasa ne işi vardı o kadar insanın o evlerde… Üstelik de devlet kapılarına dayanmışlardı kaç kere ellerinde dilekçelerle evler çürük diye… Ardından yine bir afet gelecekti. Devlet büyüklerimiz yine gidecekti çaresizliğin kol gezdiği…

Devamını Oku

“Başkanlık sistemine geçiyoruz” dedikleri zaman belliydi aslında böyle olacağı. Biz uyanamadık. Anlayamadık. Bugün olan biteni şaşkınlıkla izlememiz bundan. * Mesela sistemin resmi adı “Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi”… Devletin başındaki kişi Cumhurbaşkanı. Ama A Haber’e göre “Başkan”. TRT’ye göre “Cumhurbaşkanı”. Kimilerine göre hem “Cumhurbaşkanı” hem “Başkan”… Kimileri daha ortacı. Onlar “Reis” diyor. Böylece hepsi birden oluyor. * Hükümet var ama aslında hükümet yok; çünkü kararları tek başına “Reis” alıyor. Bakanlıklar var ama “Bakan” yok. Bakan yok ama bakan yardımcısı var. Bakanlar bakan olarak değil de “görevli” olarak addediyorlar kendini. “Görevden affımı kabul…

Devamını Oku

“…doyumsuz günlere doğacak temmuz/ doyumsuz günler görecek/ hani şu hep andıkça sızlatan yüreğimizi…” – Hasan Hüseyin KORKMAZGİL 1979 Temmuz’uydu; okullar tatile girdiğinde yaz boyunca türlü işlerde çalışır, aile bütçesine katkıda bulunurduk. İş sahamız Eminönü/Tahtakale’ydi. Rutin olarak yaptığımız toplu kahvaltı sonrası gazeteleri okurduk. O gün de neredeyse bütün gazeteler ‘Hüseyin Uğurlu’yu fidye almak için kaçıranlar yakalandı’ manşetini atmış ve haberin ayrıntılarını tam sayfa anlatmışlardı. Hüseyin Uğurlu, meşhur mafya babalarından biriydi. İstanbul’un güzide semtlerinden birinde son derece korunaklı lüks konağında yaşıyordu. Sonuna kadar savunduğum ve ülkenin en etkililerinden birisi olarak gördüğüm bu…

Devamını Oku

Öncelikle şunu belirtmeliyim ki ben hukukçu değilim. Ben, insanların çaresizliğini anlatmaya çalışan bir basın mensubuyum. İçimiz yana yana izliyoruz ülkenin son günlerdeki halini. Binlerce hektar alan artık yok. Yıllarca verilen emek, çaba bir kıvılcımla yok oldu. Hukukçu olmadığımı söyledim, evet; ama araştırmayı çok severim. Son zamanlarda ‘Orman Hukuku’nu araştırmak istedim. 1982 Anayasası, Ormancılık Hukuku ile ilgili 169’uncu maddede şöyle diyor: “Devlet, ormanların korunması ve sahalarının genişletilmesi için gerekli kanunları koyar ve tedbirleri alır. Yanan ormanların yerinde yeni orman yetiştirilir, bu yerlerde başka çeşit tarım ve hayvancılık yapılamaz. BÜTÜN ORMANLARIN GÖZETİMİ DEVLETE…

Devamını Oku

Yörük derler, bir kadim halk… Devletler kurmuş, devleti yönetenlere saraylar döşemiş, başkentler beslemiş, ordular beslemiş… Yeri gelmiş zalim sultanlara baş kaldırmış, devletler yıkmış… Yeniden devletler kurmuş… * Tarih boyunca hiç yük olmamış devleti yönetenlere. Malını davarını yaymış dağlarda, devesine yüklemiş dengini, gezmiş bir yazlıktan bir kışlığa, bir kışlıktan bir yazlığa… Ne şehir istemiş ne ev ne han ne hamam… Yük olmadığı gibi bir de vermiş vergisini. Sütünü, peynirini, yününü, ipliğini, boyasını… Yeri gelmiş, asker istemişler, vermiş. Yeri gelmiş, para istemişler, pay istemişler, vermiş. * Tarih boyunca kafası birkaç kez atmış…

Devamını Oku