Blog

A Milli Kadınlar Voleybol Takımımız, onlara taktığımız isimle “Filenin Sultanları”, dün gece (3 Eylül 2023 Pazar akşamı) Sırbistan’ı 3-2 yenerek Avrupa Şampiyonu oldu. Biz onların Avrupa’nın en iyileri olduklarını zaten biliyorduk ama kaldırdıkları kupa ile bunu dünya âleme duyurmuş oldular. En çok da ‘Filenin Sultanları’nın başarısını çekemeyen, hazmedemeyen, ülkemizin güya “muhafazakâr” kitlesine… Onların başarıları son zamanlarda yüzümüzü güldüren, bizi gururlandıran neredeyse tek şey… Ama ‘Filenin Sultanları’ uzun süredir Türkiye’deki bir kısım insanın hedef tahtasında. Temmuzdaki Milletler Ligi Şampiyonası’nda da bu böyleydi, şimdi de böyle. ‘Filenin Sultanları’na yüklenenler bunu daha çok…

Ne büyük şeref bu toprakların evladı olmak… Ülke topraklarının geri alındığı gündür 30 Ağustos! Taarruzu büyük hale getiren, şüphesiz, Anadolu insanının inancı ve sahip olduğu vatanı dört gözle kollamasıydı. Gizli ilerleyen taarruzun başlangıç adresi Afyonkarahisar… Şen ol! Başkumandanın zaferi kutlu olsun! 30 Ağustos, Türkiye’nin hiçbir şekilde boyun eğmeyeceğinin perçinlendiği bir tarihtir. Halide Edip Adıvar’ın ‘Türk’ün Ateşle İmtihanı’ kitabında şöyle bir cümle vardır: “Milletimizi kurtarabilecek olan şey, kolaylıkla elde edebilecek bir başarı değildir; ancak manevi kudretimiz, hürriyet aşkımız, hak ve adalete inancımız bizi kurtarabilir.” Dünyada her fert ülkesi için savaştı ama…

Kapıdan içeri kendimi zor atıyorum. Ve oracığa çöküyorum. Sırtım kapıya dayalı, öylece kalıyorum. Nefes nefeseyim. Günlerdir koşuyorum. Kaçıyorum demek daha doğru olur. Kesik kesik soluyorum. Ve korkuyorum. Bağırış çağırışlar… Ayak sesleri gittikçe yaklaşıyor. Kalbim daha da hızlı atıyor. Kapının önünde bir an duruyorlar. Yoksa bana mı öyle geliyor? Çığlıklar atarak geçip gidiyorlar. Cumhuriyet ve Atatürk düşmanları kapının önünden geçip gidiyorlar. Cüppeliler, sarıklılar, aydınlık düşmanları çirkin naralar atarak geçip gidiyorlar. Düzeysiz siyasetçiler, çirkinleşen yöneticiler geçip gidiyorlar. Hayatlarımızı çekilmez hale getirenler, mutluluğumuzu çalanlar geçip gidiyorlar. Sesler giderek azalıyor. Ve sessizlik… Nefesim normale…

Silifkelilerin meşhur fıkrasıdır: Kadıncağız çoluğunu çocuğunu başına toplamış, sacın altını yakmış, hamuru yoğurmuş, 8 tane gözleme açmış. Çocuk sayısı 8… Gözleme sayısı 8… Her çocuk birer tane almış, kenara çekilmiş, kadıncağıza kalmamış. Çocuklardan biri yufka yürekli… “Ana, sana kalmadı mı? Nasıl etsek de sana da versek” diyecek olmuş. Bizim Silifkeli çözümü bulmuş: “Ananız dert yesin, yarımşar verin dört yesin…” — Bizim ülke ekonomisi de o hesap değil mi? Devlet ana; sacın başına oturup gözleme atan ana gibi asgari ücretliye, memura, kamu işçisine zam veriyor… Sonra vergiydi, katma değerdi, enflasyondu derken…