Blog

Entelektüelliğin, düşünen, yargılayan ve yorumlayan kitlenin sayısal olarak düşük olması durumunda yöneticiler; akılcı stratejiler yerine binlerce yıllık geleneksel yönetim anlayışı olan baskı ve şiddet ile dogmatik inançları kullanarak toplumu kontrol altında tutar. Bu tarz yönetimlerin en büyük desteği kalıplaşmış inanç ve kabullerdir. Bu toplumlarda “milliyetçilik” ve “din” aidiyeti çok etkindir. Oysa çağdaş insan, ışığını evrensel ilkelerden, insanlığın tarihsel kazanımlarından ve bilimden alır. Çağdaş insan kendisini dünyadaki bütün insanlardan üstün değil, o insanlarla eşit görür. Cinsiyeti, ırkı ve inançları nedeniyle tanrının kendisini özel yarattığını zanneden insanlar ise ilkel ve çağdışıdır. Son…

Ortadoğu… Bir güç ve mücadele alanı… Bitmeyen kavgalar, savaşlar, kan ve gözyaşı merkezi. Var olan petrol ile yok olan refahın inanılmaz çelişkisi. Ve sanmayın ki bunun tek sebebi emperyalist Batı ve müttefiki İsrail’dir. Evet, doğrudur, Amerika Birleşik Devletleri (ABD), “Büyük ve Genişletilmiş Ortadoğu Projesi” ile bölgede 22 devletin yıkılacağını, yani bu ülkelere “demokrasi”(!) getirileceğini yıllar önce açıklamıştır. Çünkü ABD ve Batı, sadece Ortadoğu değil, dünyanın neresinde olursa olsun “enerji kaynaklarını yağmalama” derdindedir. Bakınız Venezüella’ya. ABD müdahaleleri ile ülke darmadağın oldu. Yoksulluktan nefes alamaz hale geldiler. Ya Irak? ABD ve müttefikleri…

“Cahil bir toplum, özgür bırakılıp kendine seçim hakkı verilse dahi, hiçbir zaman özgür bir seçim yapamaz. Sadece seçim yaptığını zanneder. Cahil toplumla seçim yapmak, okuma yazma bilmeyen adama hangi kitabı okuyacağını sormak kadar ahmaklıktır. Böyle bir seçimle iktidara gelenler, düzenledikleri tiyatro ile halkın egemenliğini çalan zalim ve madrabaz hainlerdir.” – Friedrich Nietzsche İşte, ‘Beni milletim seçti’nin özeti bu. Olayların üzerinde tek tek ve uzun durmayacağım. Aslında yukarıda verdiğim ünlü Alman düşünürün sözleri yaşadığımız tüm olayları anlatan çok güzel bir tespittir. Bütün ülkeler için geçerli olan gerçeklik şudur: Din yükseliyorsa refah…

Farkında mısınız, her gün savaş ve çatışmaları konuşuyoruz. Suriye’deki operasyonlar, Irak’taki suikast ve İran’ın misillemesi. Şimdi Libya ve aşiretler. Peki, savaşın ne olduğunu biliyor muyuz? Eski çağlarda, ülkeler birbirine savaş ilan edermiş. Tel örgülerle kuvvetlenmiş siperler, tanklar, toplar… O zamanlar tanım ve içerik belliymiş. Tarifi de kolaymış. Hatta savaşın bir adabı ve ahlakı varmış! Çanakkale’de yaralı düşman askerini kendi revirine taşıyan, karşı siperdekilere su gönderen mertlik var mı hâlâ savaşlarda? Yok, değil mi? Günümüzde savaş ve barış, siyah ve beyaz kadar kolay ayırt edilemiyor artık. Savaş, diplomasinin bittiği yerde başlamıyor.…