ÖLÜMDEN SAKLANMAK
-İZMİR-
Dışarıda serin bir sessizlik eşliğinde sevinçli bir yağmur yağıyordu.
Gökyüzünden yeryüzüne inen yağmur damlaları bir sicim biçimini almış, toprağa düştüğünde damlalara dönüşmüştü. Hava kararmaya başladığında erik ağacının dallarına değen sesi duymayı çok seviyorum. Yağmur dans ederek inerken toprağa, ben de bahçeye çıkıp alışkanlık edindiğim davranışımı gerçekleştiriyorum.
Her şeyden saklanmanın bir yolunu bulup ruhuma bir nefes gibi sokuluyorum. Aklıma bir kitapta okuduğum ama hiç unutmadığım çingenelerle ilgili bir görenek geliyor. Ben de sizlere aktarayım istedim. (Kaynak: Çingene Mitolojisi, Hermann Berger)
Çingene kadınlar doğum yapma zamanı geldiğinde bir akarsu kenarına gidip orada dünyaya getirirlermiş çocuklarını. Çocuk doğduğunda, anne, yavrusunu kucağına alıp suya girer, çocuğunu kutsarmış. Çocuğu suya daldırdığı anda kendi içinden ona bir isim koyarmış. Çocuğa koyduğu ismi, anne ölene kadar kimse bilmezmiş. Çocuğuna koyduğu ismi kendinden başka herkesten saklamasının sebebi, Azrail’den korumakmış aslında. Eğer Azrail çocuğun ismini bilmezse onu bulamayacaktır!
Çok eski görenekler, günümüze değişerek ve dönüşerek çocukların saklambaç oyunu haline gelmiş olabileceğini düşündürdü bana. İnsanın önce kendinden, sonra da korktuğu ya da çekindiği her şeyden kendini saklamasının yollarını aradığını kendimizden de biliriz.
Bir veba salgını gibi çocukların melek bedenlerine, inanç kisvesi ardına saklanıp yapılan sapkın davranışların adalet önüne çıkarılamadığı bir dünyada var olmak… İç savaşların yangın yerinden kaçarak kurtulmak isteyen insanların ve çocukların ölümü aratacak kötülüklerle karşılaşmaları… Dünyanın gözü önünde yaşanan tüm acımasızlıkları el altından teşvik eden ülkelerin varlığı…
Adaletsiz bir toplum, ülke, dünya…
İnsanın avazı çıktığı kadar bağırası gelmiyor mu?
Saklanacak yer kalmadı, hepimiz gözaltında yaşıyoruz!
Öyleyse, Herakleitos’un sözlerini hatırlatmanın vaktidir diyelim. Herakleitos; uyanık olanların aynı rüyayı gördüklerini, uykuda olanların da her birinin dünyasının bir diğerinden ayrı olduğunu ileri sürüyordu.
