Kategori: TOPLUM

Nefis bir gün, ne sıcak ne de soğuk. Gün güzelliğini limon kokusundan alıyor. Ucu bucağı görünmeyen limon bahçesinde, bir meyve kasasında oturuyorum. Çayım lezzet katıyor havaya. Limon koklarken, kadınları dinlemek işim. Limonları tek tek toplarken birbirinden acımtırak hikâyeler… Çoğu da kadınlar birbirleri ile gülüşürken anlatılıyor. Hüzün var, acı var, hayal kırıklığı var, şiddet var! 27 yaşındaki Pınar Gültekin, sabah saatlerinde ormanlık alandaki bir varilin içerisinde yakılmış bedeni üzerine beton dökülmüş olarak bulundu. Nuray’ın kızı Kader annesine kızıyor. “Her şeyi herkese anlatıyorsun” diyor. Annesi benden yana umut bekliyor. Ne diyebilirim ki……

Devamını Oku

Erkek egemen toplumların yılda bir defa resmi olarak sesimizi duyurmaya izin verdikleri ‘Kadınlar Günü’nü (8 Mart Dünya Kadınlar Günü) kutlamıyorum. Nedir bu mücadele? Bu mücadelenin ne kadarını anlayabiliyorsunuz? Bu mücadelenin tarihsel sürecinin ne kadarını biliyorsunuz? Nasıl biliyorsunuz? Çoğunlukla, erkeklere doğdukları andan itibaren verilen hakların pek çoğunu, kadınların elde etmek için yüzyıllar boyunca mücadele etmek zorunda kaldığını anlayabiliyor musunuz? Hâlâ pek çok şekilde bu mücadele etme zorunluluğu ile yaşıyoruz, bunu tüm samimiyetinizle görebiliyor musunuz? Dünyanın pek çok ülkesinde, kadınların şehirlerde iş hayatına katılmalarına “izin verilmeyen” zamanlardan kısa bir süre sonra Avrupa…

Devamını Oku

Kadın, kimsenin canı istediğinde kolunu bacağını söküp atacağı plastik oyuncak bebek değildir. “Kadının beyanı esastır”ın romantik şiirsel bir cümleden ibaret, gerçek dünyada karşılığı bulunamayan, erk katli “Kol kırılır yen içinde kalır” felsefesinin hüküm sürdüğü çekirdek ailenin hazin acımasız bir ürünü haline gelen kadın… Tarihten bu yana her sahnede muazzam mücadele eden kadınlar, bu gidişata gür seslerle “Dur!” diyebilmeyi başarmıştır. Zaman zaman harika devrimlere imzalar atılmıştır. Şimdilerde kadın mücadelesini mahallede geçici çocuk oyunlarına benzeten, içinden kıs kıs gülen erk zihniyete iki ayrı çalışma ve çığır açıcı bir kadınla cevap vermek için…

Devamını Oku

COVID-19 GÜNLERİ (15)… Dünya Sağlık Örgütü’nün, adına “Covid-19 pandemisi” diyerek yeni tip koronavirüs salgınını ilan ettiği 11 Şubat 2020’nin üzerinden 1 yıldan fazla süre geçti. Bugüne kadar 116 milyon vakanın görüldüğü dünyada, Covid-19 kaynaklı ölümlerin sayısı 2,6 milyon kişiye ulaştı. 521 bin ölümle ABD başı çekmeyi sürdürüyor. Ölümlerde ABD’yi 261 binle Brezilya, 189 binle Meksika, 158 binle Hindistan, 125 binle İngiltere, 100 binle İtalya izliyor. Sağlık Bakanı Fahrettin Koca’nın 5 Mart 2021 akşamı açıkladığı verilere göre, Türkiye’de Covid-19 ölümlerinin sayısı 29 bin sınırına yaklaştı. Takvimler ilerliyor, günler geçiyor. Mevsimler, artık…

Devamını Oku

Gerçek adı bende saklı Hayriye’nin. Yeşil gözlerinin ışıl ışıl olduğu yıllardı. Yaşı ya dokuz, ya on Hayriye’nin. Bir bayram sabahı, bir bayram kalabalığı, dolmuşta karşılaştık. Giyinmiş, kuşanmış, saçını bağlamış, bir de taç takmış başına. Tacında kocaman, pembe bir kurdele. Eli hep omzuna astığı simli çantasında. Titrek. Dolmuşa biniyor olmanın, Atatürk Parkı’na gidiyor olmanın, deniz kıyısında yürüyecek olmanın heyecanı ellerinden okunuyor Hayriye’nin, yüzünden okunuyor. * * * “Parka mı gidiyorsunuz?” dedim. “Evet, amca,” dedi, “denizin oradaki parka”… Sustu birden. Bir yabancı ile konuştuğu için kendini mi yadırgadı, yoksa arkadaşları gülerek ona…

Devamını Oku

Bu, Menekşe’nin hikâyesidir. Gerçek adı bende saklı Menekşe’nin. Nereli olduğu, nereden geldiği de… * * * Erken evlendirdiler Menekşe’yi. “Kız çocuğunun çok beklemesi iyi değildir” dedi ana babası. 17 yaşına değer değmez İstanbul’da yaşayan bir köylüleriyle evlendirdiler. * * * Evliliğin daha ilk aylarında ezildi Menekşe. Küfür, bağırma, itekleme… Vurma… Odaya kapatma… Kışın dışarda, bahçede bekletme… Odunla başına vurma… Sıcak ütüyü kolunu basma… Dişini kırma… * * * Menekşe sonradan anladı, sustukça şiddetin dozunun arttığını. Anladığında geç miydi? Değildi, hâlâ kaçıp kurtulmak için şansı vardı. Ama 3 çocuğu vardı gerçeği…

Devamını Oku

Bu, Nergis’in hikâyesidir. Asıl adı bende saklı. Eğitim aldığı lise de, üniversite de bende saklı. Çalışkan öğrenciydi Nergis. Ortaokulu, liseyi iyi dereceyle bitirdi. Annesi babası biraz inansa, o sene iyi bir test eğitimi için dershaneye gönderseydi… Ya da okulun rehber öğretmeni, “Bir sene daha hazırlan, daha iyi bir okul kazanma şansın yüksek” deseydi; daha iyi bir okul, daha geçerli bir diploma alabilirdi Nergis. * * * Acele etti. Orta halli bir üniversitenin orta halli bir bölümüne yazıldı. Alttan ders bırakmadan, iyi de derece yaparak bitirdi. Memlekete döndü. * * *…

Devamını Oku

Biri 16, diğeri 18 yaşında. İki Kürt kızı: Dilan ile Şükran. İkisi de evli. 18 yaşındaki Şükran’ın 8 aylık bebeği kucağında. Dilan daha yeni evlenmiş. Aynı zamanda iki elti, Dilan ile Şükran. Eşleri, –biri 21, diğeri 23 yaşında– 8 kardeşten en küçük ikisi. Yıllar önce Mardin’den göç etmiş ana-babaları. Şimdi Adana’nın bir güney mahallesinde yaşıyorlar. * * * Dilan ile Şükran… İkisi de birbirinin aynısı. İkisi de ürkek, ikisi de çekingen… Kollarında altın bilezik, gözlerinde sürme, kırmızı şal var ikisinin de üzerinde. Güldüklerinde bembeyaz dişleri… Masumiyetin beyazlığı sanki… Saf, temiz,…

Devamını Oku

Ay’a ne zaman çıkarız? Uzay aracımızın adı ne olur? Ay’a inen astronotumuz Ay’da şükür namazı eda edebilir mi; ilahiyat profesörlerimizle cüppeli hocalarımız, bilhassa akşamları cinayet işleyip sabah okuldaki işine dönen dekanlarımız bu konuda hazırlıklı mı, bu konuda bir fetva verebilecekler mi, ortaya bir içtihat koyabilecekler mi? * * * Konumuz bunlar değil, bu soruları sormayacağım, merak etmeyin. Gündemim geçim derdi… Sorum şu: Garson Mehmet bu akşam evine ekmek götürebilecek mi, çocuğuna harçlık verebilecek mi, öğretmenin istediği yardımcı kitabı alabilecek mi? * * * Gerçek adı Mehmet değil, gerçek adı bende…

Devamını Oku