Blog

Acının üzerinden bir ay geçti… Saatler geçti, haftalar geçti ama enkazda sevdiğinden hatıra arayanın umudu geçmedi… Bir ay su gibi korkuyla dolu dolu geçti de içilen su bile boğazda düğümlendi… Kimse mutlu olamıyor, gülse bile hep buruk. Gündem sadece deprem! Zaten deprem olmalı… Deprem etkisi yaratacak siyasi gelişmeler olsa bile ülkenin meşgul olması gereken binlerce enkaz, ölü ve kaygılı bir gelecek inşası var… ‘Kaygılı bir gelecek inşası’… Böyle kaygılı yazmamın sebebi ise şu: Türkiye’nin depremi kabul etmesiyle yüzleşmesinin hep ağır oluşu… Asrın felaketinde binlerce insanımız hâlâ yaşıyor olabilirdi, asıl işlerini…

Akşener’in 6’lı Masa’dan ayrılıp birkaç gün içinde geri dönmesiyle Demirel’in hepimizin bildiği o sözünü son birkaç gün fiilen izledik: “Dün dündür, bugün bugün…” Pek çoğumuz, “Madem geri dönecekti, neden ayrıldı?” diye sorabilir. Soran herkes haklıdır ve bu soru cevaplanmalıdır da! Cevaplanmalıdır çünkü “Siyasette her şey olur” diyerek ülkemizin son 20 senede ne durumlara getirildiğini çok net gördük. Örneğin Perinçek, Soylu veya Kurtulmuş’un Erdoğan aleyhine demediği kalmamışken, nasıl döndüklerine ve taraf değiştirdiklerine hepimiz şaşkınlıkla tanık olduk. Benzer durumu yandaş gazeteciler arasında ve en son Hulki Cevizoğlu söylemlerinde de gördük. Dış politikada…

Birilerinin her fırsatta kötülediği ‘Eski Türkiye’de, seçim barajını geçen her siyasi parti kendi oy oranına göre milletvekili çıkarırdı. Sistem böyleydi. Siyasi partiler arasında seçime dönük bir ittifak kurulmasını yasalar engelliyordu. 2017 referandumu ile bu kural değişti. 2018 Cumhurbaşkanlığı Seçimi’nde AKP ve MHP, Cumhur İttifakı’nı kurunca, Erdoğan’ın adaylığını desteklemeyen CHP, İyi Parti, Demokrat Parti ve Saadet Partisi bir araya gelip Millet İttifakı’nı kurdu. 2018’de Millet İttifakı’nın Cumhurbaşkanı Adayı Muharrem İnce kazanamadı. Seçim gecesi adeta ortadan kaybolan İnce, sonuçlara ilişkin yalnızca “Adam kazandı” yorumunu yaptı. Zaten hemen ardından CHP ve Kılıçdaroğlu hakkında…