USTA, USTALARA SELAM SÖYLE!
-MERSİN-
Kapandı perdeler ve sona erdi ‘Ferhangi Şeyler’…
Ülkeye tiyatro dalında yeni pencereler açtı, ilklere imza attı, her kalbe bir repliğini bıraktı ve veda etti usta tiyatrocu Ferhan Şensoy.
Tiyatroyu sevdiren o kadar önemli isimler var ki… İyi ki hayatımıza dokundular.
Tiyatroyu sinemadan daha çok sevenlerdenim ben.
O samimiyet, o içtenlik sinemada yok ve bence olmayacak da…
İkinci perdenin başlaması için ara molada bile koltuğunu bırakmayan kesime selam olsun!
Ölüm haberini görünce “Vay be, Ferhan Abi de artık yok!” dedirtti hayat.
Ortaoyuncular’ın kurucusu, iyi ki bu ülkeye katkı sundun.
Öğrendiğim kadarıyla da dede olmana sayılı günler kalmış. Onu da göremedin ama üzülme, Ferhan Abi, gururla seyreder torunların oyunlarını…
Münir Özkul’dan kavuğu teslim alıp 30 yıl taşıdın, rahmetli Rasim Öztekin’e devrettin. Rasim Abi de, rahatsızlanınca kavuğu Şevket Çoruh’a emanet etti.
Ne büyük bir şeref… Tiyatroda ustalık nişanı sayılan kavuğu yıllarca taşımış olmak.
“Dostluklar meyhanelerde perçinleniyor, içmeden sevemiyoruz birbirimizi. Çok insancıl bir durum değil yani, ayık halimiz.”
‘Falınızda Rönesans Var’ kitabının en bilinen ve haklılık payı oldukça yüksek bir sözü.
“İçip güzelleşelim” cümlesinin boşa söylenmediği de anlatılıyor aslında Ferhan Abi’nin bu sözlerinde.
Sığınılmaması ve tüketilmemesi gereken bir şey olsa da insanın çoğu sevmediğini o anlık sevmek için, bir-iki saatliğine bile olsa katlansın diye indiriyor karaciğere zehri!
İçmeden sevemiyorlar, Ferhan Abi…
İçmeseler de sevemiyorlar…
“Çok kadınlar bilmek gerek, bir kadının kıymetini bilmek için” demiştin ya, kadının adam için çırpınmalarını ellerinin tersi ile itiyorlar, Ferhan Abi…
Tek bir kadın için tüm kadınlardan değil, tüm kadınlar için kendisine ve sevgisine sahip çıkan kadınlardan vazgeçiyor bazıları, Ferhan Abi!
İnsana ve topluma karşı dürüst olunmasını anlatmak adına sahne hep senindi…
Sanatın ve sanatçının istenildiği yerde olmadığı canım ülkemde, sizler hem var hem de savunucu oldunuz.
Yeri geldi tiyatro salonun yakıldı…
İmkân üretip tekrardan seyircin ile buluştun, Ferhan Abi…
Tiyatro ki çocukluktan öğretilmesi gereken bir sanat dalıyken, 3D filmlere hapsoluyor yeni neslin çocukları.
O perdenin açılış-kapanışına şahit olsalar, o dekorların, tasarımların nasıl özenle hazırlandığını bilseler, bir gözlük ve patlamış mısıra tav olmazlar…
Sanat dünyası, dünyaca bilinen usta isim Ferhan Şensoy’u kaybetti.
Bir bir yalnız bırakıyorlar bizi…
Perdenin arkasında değil, geri dönülmeyecek yerdeler…
‘Pardon’ filmindeki gibi hepimiz için Rasim Öztekin’e; Münir Özkul’a, Kemal Sunal’a, Halit Akçatepe’ye bizim için sımsıkı sarıl, Ferhan Abi…
Nur içinde uyu.
