ÇOCUKLAR NEDEN BİLGİSAYAR OYUNLARI OYNAR?
-İSTANBUL-
“Bu aptal kutusu doymak bilmeyen ticari kaygılarla körpecik beyinlere şiddet tohumları ekiyor durmadan.”
Televizyon için söylenirdi bu. Şimdi onun yerini oyunlar, sosyal medya platformları aldı.
Özellikle de oyunlara bakıldığında durum vahim. Çocuğa “Neden savaş oyunları oynuyorsun?” diye sorulduğunda, “Orada kendimi güçlü ve kahraman gibi hissediyorum” demişti. Doğal ortamının içerisinde çocuk, ihtiyacı olan duygularda doyurulamadığında sanal ortama daha çok eğilim gösterir.
Zaten hep hatırlanması gereken husus: Çocuk ve gençler, ailelerinin ve okulun açtığı duygusal boşluğu gidermek için bu platformlara yönelirler.
Peki, ne yapmalı?
– Her gün en az bir saat sohbet edilmeli. Didaktik, monolog ve ders verir gibi değil, gerçek bir sohbet, eş düzey anlamaya ve anlaşılmaya odaklı.
– Haftada bir gün sinema saati yapılabilir. Çocuk ve gencin ilgi alanına yönelik film seçilmeli; ancak pedagojik olarak sıkıntılı olmayan görsel ve içerikte.
– Yazar buluşmalarına, söyleşilerine gidilmeli; çocuk ve genç, kitabını okuduğu yazarlarla bir araya getirilmeli.
– Tiyatroya gidilmeli ve eser üzerine tartışma zamanları belirlenmeli.
– Beraber yemek hazırlanmalı, ev temizlenmeli ve bunu ailede yaşayan her birey ile –erkek, kadın, çocuk, genç– beraber yapmalı.
– Mutlaka en az bir spor ve sanat dalıyla ilgilenmeli ve bu alanlarda performans aranmamalı. Matematik sınavına giriyormuş gibi davranılırsa, çocuk ilgisini kaybeder.
– Kültür turları yapılmalı. Yaşadığı şehrin tarihi yerlerini, geçmişini, şimdiki durumunu öğrenebileceği, müzelerdeki eserleri tanıyabileceği –örneğin seramik gördüğünde hammaddesinin çamur olduğunu bileceği– birikime ulaşmalı. Bunlar, kitaplardan öğrenilecek ve o yaşta okurken keyif alınacak şeyler değil. Çocuk ve genç, gezerek-görerek-dokunarak-dinleyerek öğrenip zevk alır.
– Evin bir bölümünü, örneğin ressamların küçük kartlarla eserlerine ayırabilirsiniz. Ve haftada bir-iki defa “Bana müzeni tanıtır mısın?” ya da “Gelen misafirlere müzeni gezdirmek ister misin?” diyebilirsiniz. Böylece çocuk ve genç, erken yaşlarda gördüğü şeyi anlama, değerlendirme ve ruhunu besleme aşamalarını sağlıklı bir şekilde tamamlar.
