HER 10 KASIM SABAHI: ŞAFAKLARIN MAVİ GÖZLÜ KAHRAMANINA
-ADANA-
Ordu?
Yok!
Cephane?
Yok!
Para?
Yok!
Sadece!
Hepsi bulunur diye haykıran mavi gözlü yetim bir umut var!
Karanlık, cehennem kadar koyu; istikbal bir pamuk ipliğine bağlı, her yer yangın yeri. Yokluğun içinde bir Anka kuşu gibi küllerinden yeniden doğan Türkiye Cumhuriyeti Devleti, Ulu Önder Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ten bizlere kutsal bir emanet.
Penceremize vuran gün ışığı, özgürce aldığımız her nefes, Çukurova’nın düzlüklerinde kavrulan rüzgâr, Toroslar’ın sırtına yaslanan köylerin kadim huzuru, şarkı söyleyen nehirler, bulutların altında yürüyen ağaçlar, dağ başlarında açan bin bir renkli çiçekler o büyük emanetten beri minnetle aynı ismi fısıldar: Mustafa Kemal.
O, yalnızca bir askerin veya bir devlet adamının adı değil; esaret zincirlerini parçalayan bir iradenin, aziz bir milletin makûs talihini yenen bir destanın ta kendisi!
Her 10 Kasım sabahı, takvim yapraklarının bir matem vaktine düşmesinden öte, bu milletin vicdanıyla baş başa kaldığı, yüreğindeki ateşin buz tuttuğu andır.
Ey büyük Atatürk! Yokluğunla hüznün içinde buz tutarken yanar içimiz!
“Ya istiklal ya ölüm!” çığlığı, sadece Sakarya’nın siperlerinde veya Dumlupınar’ın eteklerinde yankılanmış bir emir değildir; o, bu milletin karakterine kazınmış eşsiz bir ferman, ruhuna işlemiş sonsuz bir aşktır. Tende can, kalpte canan gibi; öylesine samimi, öylesine içten!
Zamanın ötesine uzanan bu aşk, ne kışların ayazına boyun eğer ne de tarihin tozlu raflarına yenik düşer. Çünkü sen, bir milletin kaderini kendi elleriyle yeniden yazan bir başkomutan, bir başöğretmen ve şafaklarda parlayan mavi gözlü al bayraksın!
Tarihin kalbinden gösterdiğin hedeflerde her an bizimlesin. Kurduğun cumhuriyet, sadece yollarla, köprülerle değil; bu toprağın evlatlarının namus bilerek yüreğinde taşıdığı inançla ayaktadır. Yaktığın o kutsal ateş; fabrikalarda tüten duman, tarlalarda başak, sınıflarda geleceğin mimarı genç zihinler ve dillerden düşmeyen bir dua gibi hiç ama hiç sönmeyecektir.
Ey büyük Atatürk! Yollarımız sonsuza kadar o mavi gözlerin ışığında aydınlanacak.
Varlık sebebimiz olan bu aziz emanet, dün olduğu gibi bugün de, yarın da milyonların omuzlarında, iman dolu göğsünde daima yaşayacak. Sen rahat uyu, Ata’m; bıraktığın miras, bu toprakların adsız kahramanları ve yürümekten asla yorulmayacak evlatları tarafından sonsuza kadar korunacaktır.
Saygı, rahmet ve minnetle…
