YÜZ YIL ÖNCEKİ İNANÇ BUGÜN DE BAKİ
-MERSİN-
Çocukluğumdan beri sevdamdır Adana…
Taşı, toprağı, insanı her şeyiyle ilgimi çekmiştir ki hâlâ her gittiğimde sevinç kaplar içimi.
Daha Adana tabelasını gördüğüm an, “İşte, huzur!” derim.
Hani şu hep asayiş haberleri ile bilinen Adana’dan bahsediyorum, evet.
Sokaklarında olay bitmeyen, ana haber bültenlerini süsleyen Adana.
Ama hepsini de aynı kefeye koyamazsınız ki…
Sıcacıktır insanları, güvenebilirsiniz çoğuna…
Nereye giderseniz gidin, belli ederler kendilerini.
Çukurova insanı…
Yardımseverliği ile bilinir, tebessümü ile tüm buzları eritir Çukurova insanı.
Doğma büyüme Mersinli biri olarak yazıyorum bu satırları, onu da belirtmek isterim.
Kardeş kentimizdir bizim Adana’mız.
Her ne kadar bazı kesimler “Adana Mersin’i, Mersin Adana’yı sevmez” diye iddia etse de, kesinlikle katılmıyorum bu inanca.
Arabadan öte tren ile bu güzel şehre ulaşmak ne de tarifsiz bir mutluluk benim için.
Baktığınız zaman Türkiye’nin sanat dalındaki en önemli isimleri Çukurova’da doğup yetişmiş insanlar. Sanata ve sanatçıya açtığı kucak, usta isimlerden de belli zaten…
Taşköprü’sü…
Merkez Camii…
Büyüksaat’i…
Yılankale’si…
Her köşesi tarihtir.
Yüz yıl önce bugün, Adana asıl sahiplerine emanet edildi Ulu Önderimiz Gazi Mustafa Kemal Atatürk ve silah arkadaşları sayesinde.
Yaklaşık 2,5 milyon nüfusu olan Adana, bugün şehrin dört bir yanında zaferini kutluyor.
Orada olmayı çok isterdim ama satırlarım ile 2,5 milyon nüfusun yanındayım.
Arkadaşlarımın çoğu da Adanalıdır benim…
“Adana gibi insan” sözünü de çok severim.
Şehri iyi tanıtan bir yerel yönetim de var, onu da eklemek isterim.
Siyasi ayrım yapılmaksızın Adana’nın geleceği noktasında sorgusuz tek yürek olunabilmesi örnek teşkil ediyor.
Sevdirebilmek kavramı da ön plana çıkıyor.
Bir şehri, bir şehrin insanını sevdirebilmek emek ve samimiyet gerektiriyor.
Yönetimler değişebilir, baki olan kenti ileriye taşıyıp güzel izler bırakabilmektir…
Ata’nın 5 Ocak 1922’deki izi gibi!
Kurtuluşun kutlu olsun, Adana!
