ZAM KAHVEHANESİ
-MERSİN-
Zamlar bıktırdı, yordu.
Ama ben bir zamma sevindim.
Memnun oldum.
Keşke daha da artsa dedim.
Efendim, mevzuubahis kahve…
Çekilmiş Türk kahvesi.
Eskiden bu kadar yaygın değildi.
Benim çocukluğumda dünürcü geldiğinde, cenazesi olan evlerin ilk dini bayramında, yani yas bayramında kahve yapılır, ikram edilirdi.
Ehlikeyifler vardı ama onların sayısı hem azdı hem de işin gösterişine kaçmaz, günde bir fincan, o da eşref saatinde içerlerdi.
O zamanlar çay, ikramların başında gelirdi.
Keyfin de…
Çay tiryakileri kendilerini hemen belli ederlerdi.
Fakat kahve tiryakisini tanımak mümkün değildi.
Beş-on sene önce kesin bir şeyler oldu, Türk kahvesi tüketimi patladı.
Ben kokusunu severim, içiminden hoşlanmam.
Fakat her yerde o kadar çok tüketilir oldu ki kokusundan bıktım neredeyse.
Bir de, efendim; bir havalar, bir cakalar.
“Ben kahve içmezsem sabah kendime gelemem” diyeni mi ararsın, gününü kahveye göre böleni mi ararsın…
“Efendim, ben tiryakiyim” deyip iş yerine kahve getiren, onu da çekmecesinde saklayan da cabası.
Neyse efendim, sadede gelelim.
Kahve fiyatları bir arttı, pir arttı.
Bizim kahve tiryakileri ortada yok!
Ortada yok derken, en ateşli tiryaki bile, hani “Efendim, cezve bakır olacak, fincan ‘Kütahya’ olacak” diyeni bile kahveyi unuttu.
İçmez oldu.
Üstelik fiyatından şikâyet eden edene.
Hani tiryakiydiniz.
Hakiki tiryaki, yediği nanenin fiyatından, zahmetinden şikâyet eder mi?
Bendeniz, çay tiryakisiyim.
Çayın, şekerin fiyatını bilmem bile.
İçerim.
Kahve tiryakileri de öyle yapsınlar, fiyata bakmadan içsinler.
Olmaz mı?
Neyse efendim, zammın da hayırlısı oluyormuş.
Kahve, kültürümüzün önemli bir parçası.
Değerimiz.
Pahalı olması eski geleneksel alışkanlıklara dönülmesini sağlayacak belki.
Az içilecek, öz içilecek, muhabbetle içilecek…
Belki de kahve tiryakilerinin canına tak edecek, “Yetti gari” diyecekler, yürüyecekler Ankara’ya.
Onların hayrına, elektrik-doğalgaz zamları da geri alınır.
Belli mi olur?
