ALIŞTIRAMAYACAKSINIZ, KAZANAMAYACAKSINIZ!
-MERSİN-
Herkes bir şey söylüyor…
“Masum çocuk öldü” diyorum, “Alıştık” diyorlar…
“Neden alıştınız?” diye soruyorum, “Alıştırıldık” diyorlar…
Ölüme alışır insan alışmasına da, terör sonucu ölümlere alışamaz!
2013 Reyhanlı saldırısı… 2015 çözüm süreci ve kritik yıllar… 2015 Suruç saldırısı… 2015 Ankara gar saldırısı… 2016 Kızılay Güven Park saldırısı… 2022 Mersin Tece Polisevi saldırısı ve 2022 Taksim…
Aklımda kalan acı tablolar bunlar. Hiçbir zaman alışmadık, alışmak demek bu terör örgütlerini kabullenmekle eş değerdir. Alışmak demek hain terör örgütlerinin ekmeğine yağ sürmek demektir.
“Neden terör var?” sorusunun bilimsel yanıtını paylaşmak isterim: “Terörizmin temel amacı, bir davaya veya siyasal anlaşmazlığa dikkat çekilmesidir. Bu ‘dikkat çekme’ şiddet eylemleri neticesinde toplumda oluşturulan korku ve dehşet havası ile sağlanmaktadır.”
Siyasal anlaşmazlığa dikkat çekmek için ne zamandan beri masum kanı akıtılır oldu? İnsanları katlederek mi ucube davaya hizmet ediliyor? Dava imiş… Kanın aktığı tek bir dava vardır, o da vatan bütünlüğünü korumak! Ne zamandan beri ülkeyi bölmek isteyenlerin akıttığı kan, dava sayılıyor?
Terör, ülkenin kanayan yarası ya da sadece bir problem olarak adlandırılmamalı. Problemler silsilesi sonucu kan dökmeye başlayan bir zihniyettir terör. Ateş düştüğü yeri yakmakla kalmıyor, kül ediyor…
Her şehit haberinde ciğerimin kül olduğunu hissederim ben… Ailesinin ona son bakışı, üniformasını giyen eşi, oğlu, kızı… Tarif etmek istesek o acıyı kelimeler küser… İstanbul’un kalbi Taksim’de meydana gelen hain terör saldırısı da tarifin ağır olduğu bir hadise. Ülkemizde teröristler elini kolunu sallaya sallaya nasıl da gezmeye başlamışlar yeniden? İstanbul patlaması neyin gözdağı? Neden hep fatura vatandaşa, masum insana kesiliyor?
Soruların cevapları yıllar öncesinde verilmiş olsaydı bu hain terör saldırıları olmazdı zaten, değil mi? Bir söz okumuştum: “Düşmana sahip çıkan, düşman olur.” Bu sözü birkaç defa okumanızı istiyorum. Düşmana sahip çıkanlar ihanetin karanlık yüzüne tebessüm edenlerdir. Düşmanlık yaratmak isteyenler ise vatanın gerçek bekçilerini alt etmeye çalışanlardır…
Hangi ülkelerin terör sevicisi olduğunu Türkiye çok iyi biliyor. Teröristlerin neden ülkemize iade edilmediğini de çok iyi biliyoruz. Ama bizim de iade edilmediği yanlışını bilerek doğru hareket etmemiz gerekir. 200 terör saldırısını önlediğimiz sayıları paylaşmanın yanı sıra teröre karşı gibi duran ama onları besleyenlerin de sayıları açıklansa…
Adı batasıca terör…
Ufacık bedenleri bile koparıp aldı bizden. 9 yaşındaki Ecrin, babası Yusuf Meydan ile birlikte o hain terör saldırısında hayatını kaybetti. Annesinin o sözlerini dinlerken “Ölüm adın batsın” diyor insan…
“Sadece ben ayaktaydım. Onların ikisini gördüğümde yerdeydi. Çok kötüydü, çok dehşet bir görüntüydü. Hiç kimse bana bir şey diyemez; çünkü benim çocuğum bebekti. İpek gibi saçları vardı.”
İpek saçlı bir sabiye kefen giydirdiler, annesini yaşayan ölüye çevirdiler… Diyeceklerim bu kadar. Ne kefen yakışır masum çocuklara ne de vicdanlar alışır bu terör saldırılarına.
Alıştıramayacaksınız!
Kazanamayacaksınız!
