ACI MI DAHA AĞIR, YOKSA ALIŞMIŞ OLMAK MI?
-MERSİN-
Yüzyılın en ağır 11 ayını geçirdi Türkiye…
Şubat 2023…
Aralık 2023…
Ocaktaki umutları şubatta yıkımlara kurban ettik…
“Sesimi duyan var mı?” sözüne yanıt alabilmek için iliklerimize kadar üşüdük ama ses gelmeyince ciğerimizi yaktık…
Naylondan çadır görünümlü evlere alıştık, bir kuru ekmeği bile isteyemez olduk, utandık.
Her enkazın başında soğuğa aldırış etmeden bekleyen insanların gözlerindeki yangını gördük de çare olamadık…
İşin özü, biz büyük bir yıkım yaşadık…
Korku ile yaşamayı öğrendik ve deprem gerçeğimizi kabullendik.
Her ufak sarsıntıda bile telefona sarılıp en sevdiğimizin sesini duymak istedik.
“İyi misin?” sorusuna yanıt alabilen insanlar kadar şanslı olamayan 50 binin üzerinde vatandaşımızı yitirdik. Bir gece uyudular ve uyanamadılar…
Kimi küs öldü, kimi gelinliğiyle gömüldü, kimi gecesini gündüzüne katarak çalışıp aldığı evin enkazından kurtulamadı, binlercesi yakınlarını dönülmeyecek yere uğurladı.
Günlerce ağladık, tanıyıp tanımadığımız binlerce vatandaşımızın yasını tuttuk. Türkiye olarak kenetlendik. Bu süreçten bile kendini düşünen çıkarcıların maskelerinin düşüşünü de gördük.
Battaniye ihtiyacı olduğunu bile bile o zorlu dönemde kasti zam yapanları da unutmadık. Kendi milletine bunu yapan bizden olamazdı!
Yağmalamak isteyen yabancı uyruklu şahısların yüzsüzlüğü ile de iyi mücadele ettik.
Ne tuhaf, değil mi?
Acı yaşarken asayişini de sağlamaya çalışmak…
İnsan canını hiçe sayan bazı müteahhitlerin pişkinliğini izlemek zorunda kaldık…
Çok zengin olanların parası onları kurtaramadığı gibi kefen bile alınamadı cenazelerine…
Battaniyelere sarıp sarıp toplu mezarlara emanet ettik.
Yazarken nefesim kesiliyor, kaldı ki o hadiseyi bizzat yaşayan insanlar ne yapsın?
Acının en zirvesini yaşayan binlerce insanımız için 2024’ün gelmesi neyi ifade edebilir?
DAHA FAZLA ÖLMEMEK, YİTİRMEMEK…
Çoğunun tek isteği bu…
Ve deprem bölgesinde yer alan bir ülke olduğumuzu sadece söylemekle yetinmeyip harekete geçmek…
Jeoloji-jeofizik mühendisleri ve uzmanlarının söyledikleri birer senaryo değil, gerçekleşmesi muhtemel eli kulağında hadiseler…
Yazımın bitiminde her biriniz değerlendirin bu yılı.
Acı mı daha ağır basacak, yoksa alışmış olmak mı?
